തളര്ന്നൊടുങ്ങാന് ഒരുപാട് സാഹചര്യങ്ങള് ഉണ്ടായിട്ടും ജയിച്ചേ മതിയാവു എന്ന് വാശിയുള്ളവനെ ഏത് വിധിക്കാണെ തോല്പ്പിക്കാനാകുക. വേദനിപ്പിക്കാന് നോക്കി, ഇതാണ് ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനമെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചു പക്ഷെ അപ്പോഴുും ആളിക്കത്തുന്ന ആത്മവിശ്വാസം കൈമുതലാക്കി ക്യാസറിന് മേലെ കരളുറപ്പോടെ പിറന്നിറങ്ങി പ്രഭുവെന്ന പോരാളി.
കാലം ക്യാസറിന്റെ രൂപത്തില് വന്ന് വലതുകാലെടുത്തപ്പോള് കുലുങ്ങാതെ നിന്ന ആ മനുഷ്യന് ഇന്നൊരു പ്രതീകം കൂടിയാണ്. ഏത് പ്രതിസന്ധിയുടെ കൊടുങ്കാറ്റിലും കെടാതെ നില്ക്കുന്ന കരളുറപ്പിന്റെ പ്രതീകം. പ്രഭുവിന്റെ ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റാണ് ഇപ്പോള് വൈറലായിരിക്കുന്നത്.
ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റിന്റെ പൂര്ണരൂപം
ഇന്നെന്റെ ഒന്നാം പിറന്നാളാണ്.
പുതിയൊരു എന്നിലേക്ക് പിച്ചവെച്ചു തുടങ്ങിയതിന്റെ ഒന്നാം വാര്ഷികം... തളര്ന്നൊടുങ്ങാന് സാഹചര്യങ്ങളേറെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ ഭ്രൂണത്തില് നിന്ന് ജനിച്ചുയര്ന്ന് പരാജയപ്പെടുത്താന് ശ്രമിച്ച കാലത്തിന്റെ നെറുകയില് ചവിട്ടി നിന്ന് സ്വത്വബോധത്തിന്റെയും ആത്മധൈര്യത്തിന്റെയും കൂട്ടുപിടിച്ച് എന്റെ പുതുജീവന് തുടിച്ചു തുടങ്ങിയതിന്റെ വാര്ഷികം...
ഓട്ടോബോക്കിന്റെ സഹായത്തോടെ ഒരു വര്ഷം മുന്പ് ജീവിതത്തിലേക്ക് പിച്ചവെച്ച് തുടങ്ങുമ്പോള് പുതിയൊരു പ്രഭു ജനിക്കുകയായിരുന്നു. ചുവടുകള് പിഴച്ചിട്ടുണ്ട്, തട്ടി വീണിട്ടുണ്ട്, പോറലുകളേറ്റിട്ടുണ്ട്, ചോര പൊടിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, നൊന്തുനീറിയിട്ടുണ്ട്. അപ്പോഴും ജേതാവിന്റെ വീര്യം മാത്രമായിരുന്നു മനസില്. ക്യാന്സറിനെ ജയിച്ചവന്റെ വീര്യം. വെപ്പുകാലില് ജീവിതം ഒടുങ്ങിപ്പോകുമെന്ന് തോന്നിപ്പോയ നിമിഷങ്ങളില് ഉളളിലേക്കോടിയെത്തിയത് വാശിക്കാരനായൊരു വിദ്യാര്ത്ഥിയുണ്ടായിരുന്നു പണ്ട് അസീസി സ്കൂളില്... പങ്കെടുക്കുന്ന മത്സരങ്ങളിലൊക്കെയും സമ്മാനങ്ങള് നേടിയ ഒരുവന്... പരാജയങ്ങളൊക്കെയും മുന്നോട്ടുള്ള ചവിട്ടുപടി കളെ കണ്ട് ഓരോ തവണയും മത്സരക്കളങ്ങള് കീഴടക്കുമ്പോഴും ഉള്ളിലെ തീ ആളിക്കത്തിയതല്ലാതെ ഊതിക്കെടുത്താന് കാലത്തിനു പോലും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.
കാലം ക്യാന്സറിന്റെ രൂപത്തില് വന്ന് വലതു കാലെടുത്തപ്പോഴും, നെഞ്ചോട് ചേര്ത്തു പിടിച്ച ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെയും കണ്മുന്നില് നിന്ന് അടര്ന്നൂര്ന്ന് വീണത് കണ്ടു നില്ക്കേണ്ടി വന്നപ്പോഴും ഉള്ളിലെ പഴയ കായിക താരം വീണ്ടുമൊന്ന് ഉയിര്ത്തെഴുന്നേറ്റതല്ലാതെ എരിഞ്ഞമര്ന്നിട്ടില്ല.
ഒരിക്കലുമൊരു ക്യാന്സര് രോഗിയായി സമൂഹത്തില് നിന്ന് മാറിനില്ക്കാന് ഞാനാഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല. ഒരു സഹതാപവാക്കുകളും ചെവിക്കൊണ്ടിട്ടുമില്ല. സ്വയം പര്യാപ്തത ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ ആക്കം കൂട്ടുമെന്ന തിരിച്ചറിവുള്ളതിനാല് ചുവടുപിഴയ്ക്കില്ല എന്ന വിശ്വാസത്തോടെ അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ഒരു ഗ്രാമത്തില് മുഴുവന് പത്രമെത്തിക്കാന് എന്നെക്കൊണ്ട് സാധിക്കുന്നുണ്ട്. സാധാരണ ചെറുപ്പക്കാര് ചെയ്യുന്നതു പോലെ ജിമ്മില് മണിക്കൂറുകളോളം വര്ക്കൗട്ട് ചെയ്യുന്നുണ്ട്.എങ്കിലും സ്ഥിരവരുമാനമുള്ളാരു ജോലി ഏതൊരു യുവാവിനെപ്പോലെയും എന്റെയും സ്വപ്നമാണ്. ആഗ്രഹങ്ങളേറെയുണ്ട്. ഓരോന്നോരാന്നായി എത്തിപ്പിടിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ് ഞാനിന്ന്.
കാലിടറിയപ്പോള് ചേര്ത്തു പിടിച്ച കുടുംബത്തോടും സുഹൃത്തുക്കളോടും ഡോക്ടര്മാരോടും നല്ല മനസ്സുകളോടും ഒരായിരം നന്ദി.ക്യാന്സര് കവര്ന്നെടുന്ന നല്ല നാളുകള് കാലം തിരിച്ചു തരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷയില് ഞാന് നടന്നു തുടങ്ങുകയാണ്...
