മോഡലിംഗിലൂടെ തുടക്കം കുറിച്ച് പിന്നീട് മികച്ച കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ ബോളിവുഡില്‍ ഇടം നേടിയ താരമാണ് നിമ്രത് കൗര്‍. ‘ഡയറി മിൽക്കി’ന്റെ പരസ്യത്തിലൂടെയാണ് നിമ്രത് പ്രശസ്തയായത്. പിന്നീട് സിനിമയ്ക്കൊപ്പം തന്നെ ടെലിവിഷൻ ഷോകളിലും വെബ്സീരിസുകളിലും സജീവ സാന്നിധ്യമായി നിമ്രത്. കരിയറില്‍ മികച്ച കഥാപാത്രങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിച്ച നിമ്രത് വ്യക്തിജീവിതത്തില്‍ ഒരുപാട് നൊമ്പരങ്ങള്‍ നേരിട്ട വ്യക്തി കൂടിയാണ്. 1994 ജനുവരിയിൽ കാശ്മീരിൽ സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്നതിനിടെ ഭീകരവാദികൾ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി കൊലപ്പെടുത്തിയ ഇന്ത്യൻ ആർമി ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു നിമ്രത്തിന്റെ അച്ഛന്‍ മേജർ ഭൂപേന്ദർ സിംഗ്. പതിനൊന്നു വയസ്സായിരുന്നു അന്ന് നിമ്രതിന്റെ പ്രായം.
ഇപ്പോഴിതാ തന്റെ പതിനൊന്നാം വയസ്സില്‍ പിതാവ് മേജർ ഭൂപേന്ദർ സിംഗിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടത് തന്റെ ബാല്യകാലത്തിലെ ഏറ്റവും വേദനാജനകമായ ഒരധ്യായമാണെന്ന് പറയുകയാണ് നിമ്രത് കൗര്‍. ഭർത്താവിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, മുപ്പതുകളുടെ തുടക്കത്തിലോ മധ്യത്തിലോ ആയിരുന്ന തന്റെ അമ്മയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് രണ്ട് ചെറിയ പെൺമക്കളെ വളർത്തേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടി വന്നെന്നും നിമ്രത് തുറന്നു പറഞ്ഞു.
‘‘കാശ്മീരിൽ വച്ച് അച്ഛനെ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ അമ്മ വളരെ ചെറുപ്പമായിരുന്നു. മുപ്പതുകളുടെ തുടക്കത്തിലോ മധ്യത്തിലോ ആയിരുന്നു പ്രായം. അതോടെ, അവർക്ക് പരിചിതമായിരുന്ന ലോകം തകർന്നുപോയി. അവർ വളർത്തിക്കൊണ്ടുവരുന്ന രണ്ട് ചെറിയ പെൺകുട്ടികളായിരുന്നു ഞങ്ങൾ. ആ സമയത്ത് ഞങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ കുടുംബാംഗങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് അമ്മയുടെ വീട്ടുകാർ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും, ഞങ്ങൾക്ക് പരിചിതമായിരുന്ന ജീവിതം അവിടെ അവസാനിച്ചിരുന്നു.
അതികഠിനമായ ആഘാതം നേരിട്ടിട്ടും, തന്റെ രണ്ട് പെൺമക്കളെ കരുതി ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കാനുള്ള കരുത്ത് അമ്മ കണ്ടെത്തി. അവർക്ക് അതൊരു വലിയ ആഘാതമായിരുന്നു. മുന്നിൽ ഒരുപാട് ജീവിതം ബാക്കിയുള്ള രണ്ട് കുട്ടികളാണ് തനിക്കുള്ളതെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതാണ്, മുന്നോട്ട് പോകാനും സ്വയം കരുത്താർജ്ജിക്കാനും അമ്മയെ പ്രേരിപ്പിച്ചതെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. അതാണ് അവർക്ക് ധൈര്യം നൽകിയതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.
ഔദ്യോഗിക കൃത്യനിർവ്വഹണം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങുമ്പോഴാണ് സൈനികരാണെന്ന് അഭിനയിച്ചവർ അച്ഛനെ കൊണ്ടുപോയത്. സാധാരണ ഒരു പ്രവൃത്തിദിവസത്തിനിടയിലാണ് അദ്ദേഹം തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടത്. നിയോഗിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജോലിക്ക് പോയി മടങ്ങിവരുമ്പോൾ, സൈനികരുടെ വേഷം ധരിച്ചെത്തിയവർ അദ്ദേഹത്തെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോവുകയായിരുന്നു. സൈനിക വേഷം ധരിച്ചവരായിരുന്നു അവർ.
തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയവർ അടുത്ത ഏഴ് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ നിരവധി ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചിരുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ തടവിലായിരുന്ന ചിലരെ വിട്ടയക്കണമെന്ന ആവശ്യം അതിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. അവർ ചില അസംബന്ധമായ ആവശ്യങ്ങളാണ് ഉന്നയിച്ചത്. ഇന്ത്യയിൽ തടവിലായിരുന്ന മറ്റുള്ളവരെ വിട്ടയക്കണമെന്നും, ഏഴ് ദിവസത്തിനിടയിൽ മറ്റ് പല അസംബന്ധ ആവശ്യങ്ങളും അവർ മുന്നോട്ടുവെച്ചു.
ആ സമയത്ത് ഞങ്ങള്‍ കാശ്മീരിലായിരുന്നു. ഞാനും അമ്മയും സഹോദരിയും ആദ്യം വെരിനാഗിലായിരുന്നു താമസിച്ചിരുന്നതെന്നും, എന്നാൽ സാഹചര്യം കൂടുതൽ അപകടകരമായതോടെ പിന്നീട് ശ്രീനഗറിലേക്ക് മാറ്റപ്പെട്ടു. ഏഴാം ദിവസം, അച്ഛന്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന ഞെട്ടിക്കുന്ന വാർത്ത ഞങ്ങളെ തേടിയെത്തി.
തന്നെ തടവിലാക്കിയവരുമായി അച്ഛന്‍ നടത്തിയ അവസാന സംഭാഷണങ്ങള്‍ ഇതായിരുന്നു. ‘എനിക്കൊരു കുടുംബമുണ്ട്, എനിക്ക് രണ്ട് പെൺമക്കളുണ്ട്...’ എന്ന് അദ്ദേഹം അവരോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. തന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് ചിന്തിച്ചിരുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയാം. തിരികെ ചെല്ലാൻ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന ഒരേയൊരു ഇടം അതായിരുന്നിരിക്കണം. പെട്ടെന്നുണ്ടായ ആ വേർപാട് ഞങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മനസ്സിന് പൂർണ്ണമായൊരു ആശ്വാസമോ സമാധാനമോ ലഭിക്കാത്ത അവസ്ഥയാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്.
അന്ന് രാവിലെ അച്ഛൻ ജോലിക്ക് പോകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു. അദ്ദേഹം പോകുന്നത് മാത്രമാണ് എനിക്ക് ഓർമ്മയുള്ളത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തെ കാണുന്നത് ചേതനയറ്റ ശരീരമായി ഒരു ശവപ്പെട്ടിക്കുള്ളിലാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ആ സംഭവത്തിന് ഒരു പൂർണ്ണവിരാമം ലഭിച്ചിട്ടില്ല. പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കിപ്പുറവും, കാലം കടന്നുപോയിട്ടും എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ വേദനയ്ക്ക് ഒട്ടും കുറവ് സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. ഇത്രയും വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും അതൊരു വിചിത്രമായ അനുഭവമാണ്. കാരണം, കണക്കുപ്രകാരം നോക്കിയാൽ വളരെക്കാലം കഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. ഏതാനും പതിറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിട്ടു, പക്ഷേ ഒന്നും ആ നഷ്ടത്തെ പരിഹരിക്കുന്നില്ല. എന്റെ അമ്മയ്ക്കോ സഹോദരിക്കോ എനിക്കോ കുടുംബത്തിലെ മറ്റുള്ളവർക്കോ ആ വേദനയിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായ മോചനം ലഭിച്ചിട്ടില്ല.
ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഭർത്താവിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടതിനുശേഷവും രണ്ട് പെൺമക്കളെ വളർത്തിയെടുത്ത എന്റെ അമ്മയുടെ അസാമാന്യമായ മനക്കരുത്ത് വളരെ വലുതാണ്. അമ്മ ഞങ്ങളെ വളർത്തിയ രീതിയും, അതിനുശേഷം അമ്മ സ്വന്തം ജീവിതവും ഞങ്ങളുടെ ജീവിതവും കെട്ടിപ്പടുത്ത രീതിയും... ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന്, ഇത്രയും മാന്യമായും അന്തസ്സോടെയും അതെല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന അധികം സ്ത്രീകളെ എനിക്കറിയില്ല...’’ നിമ്രത് പറഞ്ഞു. മേജർ ഭൂപേന്ദർ സിംഗിന്റെ മരണശേഷം, നിമ്രതും അമ്മ അവിനാശ് കൗറും, സഹോദരി റുബിന കൗറുംഅമ്മവീട്ടുകാർ താമസിച്ചിരുന്ന നോയിഡയിലേക്ക് താമസം മാറി. മരണാനന്തര ബഹുമതിയായി മേജറിന് ‘ശൗര്യ ചക്ര’ നൽകി രാജ്യം ആദരിച്ചിരുന്നു.
Comments