
സിനിമയില് വില്ലനെതിരെ പ്രതികരിക്കുന്ന നായികമാര് പോലും ജീവിതത്തില് ഒരു പ്രതിസന്ധി ഘട്ടം വന്നാല് പകച്ചുനില്ക്കുകയാണ് പതിവ്.
സനുഷ എന്ന പെണ്പുലിയാവട്ടെ ഇതിനൊരു അപവാദവും. കേരളത്തിലെ സ്ത്രീകള്ക്ക് പേടിക്കാതെ പുറത്തിറങ്ങാന് കഴിയില്ലെന്ന അവസ്ഥയാണിന്ന്. എത്രയെത്ര സംഭവങ്ങളുണ്ടായാലും എത്രപേര് പ്രതികരിച്ചാലും ഈ ഭീതി മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുമ്പോഴും തന്റെ നിലപാടില് ഉറച്ചുനില്ക്കുകയാണ് സനുഷ....
ആ രാത്രി....
ഫെബ്രുവരി ഒന്നിന് പ്രോഗ്രാം കഴിഞ്ഞ് മംഗലാപുരത്തുനിന്നും തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോവുകയായിരുന്നു ഞാന്. എസി. എ വണ് കോച്ചിലായിരുന്നു യാത്ര. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും ഉള്പ്പെടെ ധാരാളം സഹയാത്രികര്. എല്ലാവരും നല്ല ഉറക്കം. എന്റെ ശരീരത്തില് ആരോ തൊടുന്നതായി തോന്നി. ഞെട്ടിയുണര്ന്ന ഞാന് അയാളുടെ കൈ പിടിച്ചുവച്ച് ബഹളം വച്ചു. കടിക്കുകയും അടിക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്തു.
ഇത്രയുമൊക്കെ സംഭവിച്ചിട്ടും എല്ലാവരും മൂടിപ്പുതച്ച് അനങ്ങാതെ കിടക്കുകയാണ്. ആരും എന്തുപറ്റിയെന്നുപോലും ചോദിച്ചില്ല. ബഹളം കേട്ട് എത്തിയ തിരക്കഥാകൃത്ത് ആര്.ഉണ്ണിയും എറണാകുളത്തുള്ള രഞ്ജിത്തുമാണ് പോലീസിനെ വിളിക്കുകയും മറ്റും ചെയ്തത്. റയില്വേ പോലീസില് വിവരം അറിയിച്ചപ്പോള് തൃശൂര് സ്റ്റേഷനില്നിന്ന് പോലീസെത്തി അയാളെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
സ്വയം സംരക്ഷിച്ചാല് നമ്മള് സുരക്ഷിതര്...
കേരളത്തിലെ സ്ത്രീകള് സ്വയം സംരക്ഷിക്കുകയാണെങ്കില് സുരക്ഷിതര് തന്നെയാണ്. അല്ലങ്കില് സുരക്ഷിതരല്ല എന്നേ പറയാന് കഴിയൂ. പഠനം, ആരോഗ്യം, ജോലി, രാഷ്ട്രീയം ഏത് വിഭാഗത്തിലായാലും മറ്റുള്ള നാടുകളേ അപേക്ഷിച്ച് മുന്നില്ത്തന്നെയാണ് കേരളം. പക്ഷേ സ്ത്രീസുരക്ഷയുടെ കാര്യം വരുമ്പോള് ഒന്നുകൂടി ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ നാടിന്റെ നിയമത്തെ പേടിയില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ. എങ്ങനെയും രക്ഷപെടാന് കഴിയും എന്നൊരു വിശ്വാസം കുറ്റവാളിക്കുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് തെറ്റുകള് ആവര്ത്തിക്കുന്നത്.
പ്രതീക്ഷിക്കാത്തത് സംഭവിക്കുമ്പോള്....
ഒരു പെണ്കുട്ടിയും രാവിലെ വീട്ടില് നിന്നിറങ്ങുമ്പോള് താന് ആക്രമിക്കപ്പെടുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ല. അവരുടെ വീട്ടിലുള്ളവരും അങ്ങനെതന്നെയാണ് കരുതുന്നതും. എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും എന്നെ ധൈര്യത്തോടെയാണ് വളര്ത്തിയത്. പ്രതികരിക്കാനുള്ള ധൈര്യം അവര് പകര്ന്നുതന്നതാണ്. പെട്ടെന്നങ്ങനെ സംഭവിച്ചപ്പോള് ശരിക്കും ഭയന്നുപോയി എന്നുതന്നെ പറയാം.
അച്ഛനും അമ്മയും പകര്ന്ന ധൈര്യം...
അവര് തന്ന ധൈര്യത്തിലാണ് ഞാന് ഉറച്ചുനില്ക്കുന്നത്. ഇപ്പോള് കേസ് കോടതിയിലാണ്. എന്തുവന്നാലും ഞാന് മുന്നോട്ടുതന്നെ പോകും. കേസുമായി മുന്നോട്ടുപോകേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് ആരും എന്നെ തിരുത്താന് ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. എന്റെ ശരികളിലും എന്റെ തെറ്റുകളിലുമാണ് ഞാന് ജീവിക്കുന്നത്. അതിലേക്ക് ഒരുപരിധിയില്ക്കൂടുതല് കടന്നുവരാന് ആരെയും അനുവദിക്കാറില്ല.
ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് അവര്തന്നെ...
വളരെ ദയനീയമാണ് നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന്റെ അവസ്ഥ. ഒരു പെണ്കുട്ടി ബഹളം വയ്ക്കുന്ന സമയത്ത് ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ വരുന്നത് എത്ര ക്രൂരമാണ്. സഹായത്തിനഭ്യര്ഥിച്ചാല് ഇതാണവസ്ഥയെന്നറിയാവുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഒന്നും ആരും അറിയാതെ പോകുന്നത്. ഞാന് ഒറ്റയ്ക്കായി പോകും എന്ന തോന്നലുകൊണ്ടാണ് ആരും പ്രതികരിക്കാന് മുന്നോട്ട് വരാത്തതും.
ഒരാള് തലചുറ്റി വീണ് ചോരയൊലിച്ച് റോഡില് കിടന്നപ്പോഴും അയാളുടെ ഫോട്ടോയും വീഡിയോയും എടുക്കാന് ശ്രമിച്ച സമൂഹത്തിലാണ് നമ്മള് ജീവിക്കുന്നത്. അത്രയും വൃത്തികെട്ട മനസാണ് ആളുകള്ക്ക്. ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോള് പേടിയാണ് തോന്നുന്നത്. ഇനിയും എന്തൊക്കെ സംഭവിക്കും എന്നോര്ത്ത്.






