ചിരിയുടെ സി.ഐ.ഡി

എനിക്ക് ചിരിക്കാനും ചിരിപ്പിക്കാനും ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്. മാത്രമല്ല ഒപ്പം വര്‍ക്ക് ചെയ്ത ഡയറക്‌ടേഴ്സെല്ലാം ഹ്യൂമര്‍ സിനിമ ചെയ്തവരായിരുന്നു.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ എനിക്കും അതിനോടായിരുന്നു താല്‍പര്യം. കോമഡിയോടാണോ കൂടുതല്‍ താല്‍പര്യമെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ അതിനോടാണ് ഇഷ്ടമെന്ന് പറയാനാണ് തോന്നുന്നത്.

സി.ഐ.ഡി മൂസ പിന്നെ അനുകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത സിനിമയാണ്. പിന്നീടാരും അങ്ങനെയൊരു ചിത്രം ചെയ്യാന്‍ ധൈര്യപ്പെട്ടിട്ടുമില്ല. സി.ഐ.ഡി മൂസയുടെ സംവിധായകന്‍ എന്നാണ് ഇപ്പോഴും ഞാന്‍ അറിയപ്പെടുന്നത്.

എന്റെ ജീവിതത്തിലെ വഴിത്തിരിവ് ദിലീപ് അഭിനയിച്ച സിനിമയിലൂടെയും ദിലീപ് നിര്‍മ്മിച്ച സിനിമയിലൂടെയും ആയിരുന്നു. അതെന്നെ ഏറെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഞാന്‍ ഒപ്പം വര്‍ക്ക് ചെയ്ത എല്ലാസംവിധായകരോടും ദിലീപിനോടും എനിക്ക് വളരെ നന്ദിയുണ്ട്.

എല്ലാവരും പറയുന്നുണ്ട് തോപ്പില്‍ ജോപ്പന്‍ പുലിമുരുകന്റെ വിജയത്തില്‍ മുങ്ങിപ്പോയെന്ന്. പക്ഷേ അങ്ങനെയല്ല. എന്റെ സിനിമയ്ക്ക് എന്ത് കളക്ഷന്‍ കിട്ടുമെന്ന് ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചോ അത് കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.

കുപ്രചരണം നടത്തുന്നവരുടെ വായടയ്ക്കാന്‍ ഒരിക്കലും പറ്റില്ല. സിനിമ കണ്ടിട്ട് എല്ലാവരും നല്ലതു പറയണമെന്നും വിചാരിക്കാനുമാവില്ല. സിനിമ കണ്ടിട്ട് വിമര്‍ശിക്കുന്നവരെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്. സിനിമ കാണാതെ അഭിനന്ദിക്കുന്നവരേയും വിമര്‍ശിക്കുന്നവരോടും വെറുപ്പുമാണ്. നമുക്ക് കിട്ടാനുള്ളത് നമുക്ക് കിട്ടിയിരിക്കും.

എന്റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ പറയാറുണ്ട് മമ്മൂട്ടിയെ ഈസിയായി ഹാന്‍ഡില്‍ ചെയ്യാന്‍ എനിക്കുമാത്രമേ കഴിയൂ എന്ന്. അത് സംഭവിച്ചുപോകുന്ന കാര്യമാണ്. അദ്ദേഹം ഒരു സമ്പൂര്‍ണ്ണ മനുഷ്യനാണ്.

ദേഷ്യമാണെങ്കിലും സന്തോഷമാണെങ്കിലും ഒരിക്കലും അടക്കിവച്ചിട്ട് പുറത്ത് മറ്റൊന്നുകാണിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് അറിയില്ല. അത് പ്രകടിപ്പിച്ചിരിക്കും.

ചിരിപ്പിക്കുന്ന കഥാപാത്രമാണ് അദ്ദേഹത്തിന് ചെയ്യേണ്ടതെങ്കില്‍ സെറ്റില്‍ അദ്ദേഹം അല്‍പ്പംപോലും മൂഡ് ഔട്ട് ആകാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവ് തൊട്ട് ഫിനിഷ് ചെയ്ത് പോകുന്നതുവരെ ഹാപ്പിയായി നിര്‍ത്താനുള്ള സാഹചര്യം ഞാന്‍ ക്രീയേറ്റ് ചെയ്യും.

എന്നാല്‍പ്പോലും ചിലപ്പോള്‍ പകച്ചുപോകാറുണ്ട്. മമ്മൂക്കയെ വളരെയധികം കെയര്‍ ചെയ്യണ്ടേ വ്യക്തിയാണെന്ന് മനസില്‍ ആഗ്രഹം തോന്നാറുണ്ട്. മലയാളിയുടെ അവകാശവും കടമയുമാണ് മമ്മൂട്ടിയെപ്പോലാരു മനുഷ്യനെ, ഒരു മഹാനടനെ സംരക്ഷിക്കുകയെന്നത്.

എന്റെ കൂടെ സഹകരിച്ചിട്ടുള്ളവരില്‍ ഏറ്റവും നല്ല മനുഷ്യന്‍ മമ്മൂക്ക തന്നെയാണ്. അതുകണ്ടുതന്നെ അദ്ദേഹം എന്റെ വി.വി.ഐ.പിയാണ്.

പുല്‍ക്കൂടും, പടക്കം പൊട്ടിക്കലും പാതിരാകുര്‍ബാനയും അതിന്റെയൊരു അന്തരീക്ഷവും ഒക്കെ നിറഞ്ഞ കുടിക്കാലമാണ് എപ്പോഴും ഓര്‍മയിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നത്. അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിക്കും വൈകി ജനിച്ച മകനാണ് ഞാന്‍. അപ്പച്ചന്റെ 52ാം വയസിസാണ് ഞാന്‍ ജനിക്കുന്നത്.

ക്രിസ്മസ് കാലം ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരുകാര്യം അമ്മച്ചിയുടെ രുചികരമായ ഭക്ഷണമാണ്. രണ്ടര മണിക്കൂര്‍ കുര്‍ബാനയും കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്തുമ്പോള്‍ അമ്മച്ചിയുടെ ഒരു പാലപ്പം ചുടീല്‍ ഉണ്ട്. ഓടി അടുക്കളയില്‍ ചെന്ന് ചൂടോടെ പാലപ്പം അഞ്ചാറെണ്ണം എടുത്ത് കഴിക്കും.

പിന്നെ കറിയുടെ കൂടെ കഴിക്കാന്‍ വയറുണ്ടാവില്ല. പക്ഷേ താറാവുകറിയുടെ ടേസ്റ്റ് ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ പിന്നെയും രണ്ടെണ്ണമാക്കെ അപ്പനുമൊന്നിച്ചിരുന്ന് കഴിക്കും. ആ കാലഘട്ടം മറക്കാന്‍ കഴിയില്ല.

എനിക്ക് അഞ്ച് വയസുള്ളപ്പോള്‍ മൂത്ത സഹോദരിയുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. 10 പത്തുവയസുള്ളപ്പോള്‍ രണ്ടാമത്തെ ചേച്ചിയുടേയും. ചേട്ടന്‍ ജോലിയും കാര്യങ്ങളുമായി എപ്പോഴും തിരക്കിലായിരുന്നു. പിന്നെ ഞാനും അപ്പനും അമ്മയുമായിരുന്നു കുട്ടിക്കാലത്തെ ക്രിസ്മസുകളില്‍ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നത്.

കഴിയുമെങ്കില്‍ ക്രിസ്മസിന് കുടുംബത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടാവണമെന്നുണ്ട്.സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും ഒക്കെ അന്ന് വീട്ടില്‍ വരും. പണ്ട് അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും ഞങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചപോലെ ഞാനും ഷൈനിയും മക്കളുടെ സന്തോഷത്തില്‍ പങ്കുചേരും.