
ചെറുപ്പം മുതലേയുള്ള ആഗ്രഹമാണ് അഭിനയിക്കുക എന്നത്. ചാന്സ് ചോദിച്ച് ഒരുപാട് അലഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പലരും ഒഴിവാക്കാന് വേണ്ടി ചാന്സ് തരാം എന്ന് പറഞ്ഞു വിട്ട് പിന്നീട് വിളിക്കാതിരുന്നിട്ടുണ്ട്.
എങ്ങനെയെങ്കിലും അഭിനയിക്കണം എന്ന മോഹം കൊണ്ടാണ് ജൂനിയര് ആര്ട്ടിസ്റ്റാകുന്നത്. ഡയലോഗൊന്നുമില്ലാതെ സിനിമയില് വെറുതെ മുഖം കാണിച്ചു പോകും അത്രേയുള്ളു. അവിടുന്ന് ഡബ്ബിംഗിലേക്ക് വന്നു.
അസോസിയേറ്റ് ഡയറക്ടറായി പ്രവര്ത്തിച്ചു. ആ സമയത്താണ് സീരിയലിലേക്കുള്ള അവസരം വരുന്നത്. അന്നും ഇന്നും സിനിമയാണ് എനിക്കിഷ്ടം. ശരിക്കും ഇപ്പോഴാണ് നല്ല അവസരങ്ങള് കിട്ടുന്നത്. സിനിമ-സീരിയല് താരമായി ഒരു പോലെ തിളങ്ങുന്ന ജയന് ചേര്ത്തല പറയുന്നു.
ആളുകള് തിരിച്ചറിയുന്നത് മാനസപുത്രിയിലെ തോബിയാസായിട്ടാണ്?
അവസരം ലഭിക്കുന്നത് യാദൃച്ഛികമായാണ്. നടി അഞ്ജിതയുടെ ഭര്ത്താവ് സുധീഷ് ശങ്കറായിരുന്നു സംവിധായകന്. അഞ്ജിതയാണ് സുധീഷിനോട് എന്റെ കാര്യം പറയുന്നത്. അതില് വില്ലനായിരുന്നു പ്രാധാന്യം.
ആ സീരിയല് കഴിഞ്ഞിട്ട് വര്ഷങ്ങളായി. ഇപ്പോഴും 'തോബിയാസേ' എന്ന് എന്നെ വിളിക്കുന്ന ആളുകളുണ്ട്. പലരും ഞാന് ക്രിസ്ത്യാനിയാണെന്ന് കരുതുന്നുണ്ട്. പൊതുവേ വില്ലന് കഥാപാത്രങ്ങള് ചെയ്തു വില്ലന് ഇമേജാണ് കിട്ടുക.
മറക്കാന് പറ്റാത്തത് റോമന്സിന്റെ ലൊക്കേഷനാണ്. കൊടൈക്കനാലില് നിന്നും ഒന്പത് കിലോമീറ്റര് ഉള്ളിലുള്ള പള്ളിയിലായിരുന്നു ഷൂട്ടിംഗ് ലൊക്കേഷന്. കാട്ടിലൂടെ പോകുമ്പോള് വന്യ മൃഗങ്ങളെ കവറു ചെയ്തു വേണം പോകാന്. അവിടെ ശരിക്കും സ്വര്ഗ്ഗമാണെന്ന് തോന്നും. അത്രയ്ക്ക് മനോഹരമാണ് ആ സ്ഥലം.
മലയാളത്തിലെ എന്റെ സിനിമകള് കണ്ട് ഒരു തെലുങ്ക് സിനിമയില് അവസരം ലഭിച്ചു. അവിടെ ചെന്ന് സ്ക്രീന് ടെസ്റ്റ് നടത്തി. എന്നെ ഫിക്സ് ചെയ്ത് ഷൂട്ടിന് പോവുകയും ചെയ്തു. അവിടെ എത്തി, കറക്ട് സമയത്ത് ഷൂട്ട് തുടങ്ങിയില്ല.
എനിക്കാണെങ്കില് മലയാളത്തില് ഒരു സിനിമ ചെയ്യുന്ന സമയമായിരുന്നു. അങ്ങനെ തെലുങ്കിലെ അവസരം കളഞ്ഞ് വരേണ്ടി വന്നു. അവരുടെ പുതിയ സിനിമ ഞാനിപ്പോള് ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
സിനിമയെന്ന മോഹം സഫലീകരിക്കാന് ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകുമല്ലോ?
എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും അധ്യാപകരാണ്. അഭിനയിക്കണം എന്നു പറഞ്ഞാല് ഒരിക്കലും സമ്മതിക്കില്ല എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. ബികോം കഴിഞ്ഞ് ജോലിക്കു വേണ്ടി ശ്രമിക്കുന്ന സമയത്ത് തിരുവനന്തപുരത്ത് ജോലി കിട്ടി.
വീട്ടില് എല്ലാവര്ക്കും സന്തോഷമായി. പക്ഷേ എന്റെ സന്തോഷം മറ്റൊന്നായിരുന്നു. തിരുവനന്തപുരം സിനിമക്കാരുടെ ആസ്ഥാനമാണ്. അവിടെ എത്തിയാല് എങ്ങനെയും സിനിമയില് കയറാമെന്നായിരുന്നു ചിന്ത.
കമ്പനിയില് ജോയിന് ചെയ്തു. അവധി ദിവസങ്ങളിലും ലീവെടുത്തുമൊക്കെ ഓരോ ലൊക്കേഷനുകളില് കയറിയിറങ്ങി. അപ്പോള് തോന്നി വല്ലപ്പോഴും ചാന്സ് ചോദിച്ചാല് കിട്ടുന്നതാണോ അഭിനയിക്കാന് അവസരം. ആ തോന്നല് ശക്തമായപ്പോള് ജോലി രാജി വച്ചു.
പിന്നെ ലൊക്കേഷനുകളില് നിന്ന് ലൊക്കേഷനുകളിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്ത് പലരോടും അവസരങ്ങള് ചോദിച്ചു. കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന കാശ് തീര്ന്നതല്ലാതെ അവസരം കിട്ടിയില്ല. പട്ടിണി സഹിക്ക വയ്യാതെ വന്നപ്പോഴും ജോലി കളഞ്ഞ കാര്യം വീട്ടില് അറിയിച്ചില്ല. അവരെങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുമെന്ന് പേടിയുണ്ടായിരുന്നു.






