ഡാര്ജിലിങ് മലനിരകളിലെയും വടക്കന് ബംഗാളിലെ സമീപപ്രദേശങ്ങളിലെയും ഗൂര്ഖാ സമൂഹത്തിന്റെ ദീര്ഘകാല രാഷ്ട്രീയ ആവശ്യങ്ങള്ക്ക് ''സ്ഥിരമായ രാഷ്ട്രീയ പരിഹാരം'' കണ്ടെത്താന് കേന്ദ്ര സര്ക്കാര് സമിതിയെ നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമായ രാഷ്ട്രീയ നീക്കമാണ്. ദശകങ്ങളായി പല രൂപത്തില് ഉയര്ന്നുവന്ന ഗൂര്ഖാലാന്ഡ് ആവശ്യം ഇതോടെ വീണ്ടും ദേശീയ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് വരികയാണ്. എന്നാല്, പുതിയ സമിതി യഥാര്ഥ പരിഹാരത്തിലേക്കുള്ള വഴിതുറക്കുമോ, അതോ മുന്കാല വാഗ്ദാനങ്ങളുടെ മറ്റൊരു അധ്യായമായി മാറുമോ എന്നതാണ് നിര്ണായകമായ ചോദ്യം.
ഗൂര്ഖാലാന്ഡ് എന്ന പ്രത്യേക സംസ്ഥാനത്തിനായുള്ള ആവശ്യം 1980-കള് മുതല് ശക്തമാണ്. എന്നാല്, അതിനെ വെറും പുതിയൊരു സംസ്ഥാനം രൂപീകരിക്കണമെന്ന ഭരണപരമായ ആവശ്യമാക്കി ചുരുക്കുന്നത് ഈ പ്രക്ഷോഭത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കുന്നതില് വലിയ വീഴ്ചയായിരിക്കും. ഗൂര്ഖാ സമൂഹത്തിന്റെ ഭാഷ, സംസ്കാരം, സ്വത്വം, രാഷ്ട്രീയ പ്രതിനിധാനം, ഭരണപരമായ അവകാശങ്ങള്, വികസനത്തിലെ പിന്നാക്കാവസ്ഥ തുടങ്ങിയ നിരവധി ഘടകങ്ങളാണ് ഈ ആവശ്യത്തിന് അടിത്തറയാകുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇതുവരെ ഉണ്ടായ ഭരണപരമായ പരിഹാരങ്ങള് ജനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ ആഗ്രഹങ്ങളെ പൂര്ണമായി തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയില്ല.
1988-ല് രൂപീകരിച്ച ദാര്ജിലിങ് ഗൂര്ഖാ ഹില് കൗണ്സിലും 2011-ല് നിലവില് വന്ന ഗൂര്ഖാലാന്ഡ് ടെറിട്ടോറിയല് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷനും ഇതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങള് രൂപീകരിക്കുകയും അധികാരങ്ങളും ഫണ്ടുകളും നല്കുകയും ചെയ്തിട്ടും പ്രശ്നത്തിന് രാഷ്ട്രീയ അന്ത്യം കുറിക്കാനായില്ല. അതിനാല് പുതിയ സമിതി പഴയ മാതൃകകളുടെ മറ്റൊരു പതിപ്പ് മാത്രമായി മാറാതിരിക്കണമെങ്കില്, കഴിഞ്ഞ അനുഭവങ്ങളുടെ പരാജയകാരണങ്ങള് ആദ്യം വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്.
കേന്ദ്രത്തിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രഖ്യാപനത്തില് പ്രധാനപ്പെട്ട മറ്റൊരു വാക്കാണ് ''ഭരണഘടനയുടെ പരിധിക്കുള്ളില്'' എന്നത്. ഗൂര്ഖാ സമൂഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ആവശ്യങ്ങള് പരിഗണിക്കുമ്പോള് ഭരണഘടനാപരമായ പരിഹാരത്തിനാണ് കേന്ദ്രം ഊന്നല് നല്കുന്നതെന്ന് ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നു. എന്നാല്, ''സ്ഥിരപരിഹാരം'' എന്നതുകൊണ്ട് കേന്ദ്രം ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്താണെന്നതില് ഇതുവരെ വ്യക്തതയില്ല. ഗൂര്ഖാ സംഘടനകള്ക്ക് അതിന്റെ അര്ഥം പ്രത്യേക സംസ്ഥാനമായിരിക്കാം. കേന്ദ്രത്തിന് കൂടുതല് അധികാരങ്ങളുള്ള സ്വയംഭരണ സംവിധാനം ആയിരിക്കാം. പശ്ചിമബംഗാള് സര്ക്കാരിന് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ അഖണ്ഡത സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുള്ള മറ്റൊരു ഭരണക്രമമായിരിക്കാം. അതിനാല് പരിഹാരത്തിന്റെ സ്വഭാവം സംബന്ധിച്ച വ്യക്തതയാണ് ആദ്യപടി.
മുന് ഡെപ്യൂട്ടി ദേശീയ സുരക്ഷാ ഉപദേഷ്ടാവ് പങ്കജ് കുമാര് സിങ്ങിനെ സമിതിയുടെ അധ്യക്ഷനാക്കിയതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഗൂര്ഖാ പ്രതിനിധികളുമായി ചര്ച്ച നടത്താന് അദ്ദേഹത്തെ 2025 ഒക്ടോബറില് തന്നെ കേന്ദ്രം ഇടനിലക്കാരനായി നിയോഗിച്ചിരുന്നു. അതിനാല് ഇപ്പോഴത്തെ നീക്കം പൂര്ണമായും പുതിയൊരു പ്രക്രിയയല്ല;ഇതിനകം ആരംഭിച്ച ചര്ച്ചകള്ക്ക് കൂടുതല് ഔപചാരികമായ ഘടന നല്കാനുള്ള ശ്രമമാണ്. ചര്ച്ചകള്ക്ക് വ്യക്തമായ സമയക്രമം നിശ്ചയിക്കുകയാണ് ഇനി വേണ്ടത്. അല്ലാത്തപക്ഷം സമിതികള് രൂപീകരിക്കപ്പെടുകയും റിപ്പോര്ട്ടുകള് വരികയും രാഷ്ട്രീയ വാഗ്ദാനങ്ങള് ആവര്ത്തിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന പതിവ് തുടരാം.
ഡാര്ജിലിങ് മലനിരകളിലെ രാഷ്ട്രീയ വികാരങ്ങളെ പരിഗണിക്കുമ്പോള് പശ്ചിമബംഗാളിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലെ ആശങ്കകളും അവഗണിക്കാനാവില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് തെക്കന് ബംഗാളില് സംസ്ഥാന വിഭജനത്തിനെതിരായ ശക്തമായ വികാരമുണ്ട്. ഒരു സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭൂപ്രദേശ വിഭജനം അതിന്റെ ഭരണ, സാമ്പത്തിക, സാമൂഹിക ഘടനകളെ ബാധിക്കുന്ന വിഷയമാണ്. അതിനാല് ഗൂര്ഖാ സമൂഹത്തിന്റെ സ്വത്വാവകാശത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നതോടൊപ്പം പശ്ചിമബംഗാളിന്റെ താല്പര്യങ്ങളും ജനാധിപത്യപരമായ സംവാദത്തിലൂടെ പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഇതോടൊപ്പം സാമ്പത്തിക വികസനവും രാഷ്ട്രീയ പരിഹാരത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാകണം. ഡാര്ജിലിങ്ങിന്റെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയില് തേയിലത്തോട്ടങ്ങള്ക്കും വിനോദസഞ്ചാരത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. തൊഴിലവസരങ്ങള്, വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യപരിരക്ഷ, റോഡ്-ഗതാഗത സൗകര്യങ്ങള്, ഡിജിറ്റല് അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങള് എന്നിവയില് പുരോഗതി ഉണ്ടാകാതെ രാഷ്ട്രീയ ധാരണ മാത്രം ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തില് വലിയ മാറ്റം സൃഷ്ടിക്കില്ല. കേന്ദ്രം പ്രഖ്യാപിച്ച അധിക ധനസഹായം അതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്വാഗതാര്ഹമാണ്. പക്ഷേ, ഫണ്ടിന്റെ അളവിനേക്കാള് അതിന്റെ ഉപയോഗവും ഫലപ്രാപ്തിയുമാണ് പ്രധാനപ്പെട്ടത്.
മറ്റൊരു നിര്ണായക വിഷയമാണ് പ്രാതിനിധ്യം. ഗൂര്ഖാ ജനമുക്തി മോര്ച്ച, ഗൂര്ഖാ നാഷണല് ലിബറേഷന് ഫ്രണ്ട് തുടങ്ങിയ പ്രധാന സംഘടനകളുടെ പങ്കാളിത്തം ചര്ച്ചകള്ക്ക് രാഷ്ട്രീയ ഭാരം നല്കുന്നു. എന്നാല്, എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളുടെയും അഭിപ്രായം കേള്ക്കുന്ന ഒരു ഉള്ക്കൊള്ളുന്ന പ്രക്രിയയാണ് വേണ്ടത്. ഒരു സംഘടനയുമായുള്ള ധാരണയെ മുഴുവന് ഗൂര്ഖാ സമൂഹത്തിന്റെ സമ്മതമായി കണക്കാക്കുന്നത് ഭാവിയില് പുതിയ എതിര്പ്പുകള്ക്ക് വഴിയൊരുക്കും.
ഡാര്ജിലിങ് മലനിരകളില് ബി.ജെ.പിക്ക് കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ദശകമായി ലഭിച്ചുവരുന്ന ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ പിന്തുണയുടെ പശ്ചാത്തലത്തില് ഈ നീക്കത്തിന് തെരഞ്ഞെടുപ്പ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഒരു വശവുമുണ്ട്. ''സ്ഥിരപരിഹാരം'' എന്ന വാഗ്ദാനം ബി.ജെ.പിയുടെ ഡാര്ജിലിങ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പ്രധാന ഘടകമായിരുന്നു. അതിനാല് ഇപ്പോഴത്തെ പ്രഖ്യാപനം കേന്ദ്രത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ വിശ്വാസ്യതയുടെ പരീക്ഷണം കൂടിയാണ്. വാഗ്ദാനം വീണ്ടും ആവര്ത്തിക്കുന്നതിനു പകരം അത് എങ്ങനെ നടപ്പാക്കുമെന്നതാണ് ജനങ്ങള് ഇനി പരിശോധിക്കുക.
ഗൂര്ഖാ പ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരം കണ്ടെത്തുന്നത് ഒരു ഭൂപടം മാറ്റിവരയ്ക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രം സാധ്യമല്ല. ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സ്വത്വവും ആത്മാഭിമാനവും അംഗീകരിക്കുകയും ഭരണഘടനയുടെ ഫെഡറല് ഘടനയും പശ്ചിമബംഗാളിന്റെ താല്പര്യങ്ങളും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രാഷ്ട്രീയ ധാരണയാണ് യഥാര്ഥ പരിഹാരം. അതിനായി കേന്ദ്രത്തിനും സംസ്ഥാനത്തിനും ഗൂര്ഖാ സംഘടനകള്ക്കും ഒരുപോലെ വിട്ടുവീഴ്ചയുടെ മനോഭാവം വേണം.
പുതിയ സമിതി രൂപീകരിച്ചതോടെ പ്രശ്നപരിഹാരത്തിന്റെ വാതില് തുറന്നിരിക്കുകയാണ്. ഇനി അതിലൂടെ കടന്നുപോകാനുള്ള രാഷ്ട്രീയ ഇച്ഛാശക്തിയാണ് വേണ്ടത്. സമിതി മറ്റൊരു റിപ്പോര്ട്ടിങ് സംവിധാനമായി മാറാതെ, സമയബന്ധിതമായ ചര്ച്ചകള്ക്കും വ്യക്തമായ നിര്ദേശങ്ങള്ക്കും ഒടുവില് നടപ്പാക്കലിനും നേതൃത്വം നല്കണം. ദശകങ്ങളായി കാത്തിരിക്കുന്ന ഗൂര്ഖാ സമൂഹത്തിന് ഇനി വേണ്ടത് മറ്റൊരു വാഗ്ദാനമല്ല;വിശ്വസിക്കാവുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ പരിഹാരമാണ്.
എ.ഐ.സി. റഹിം
Comments