ഇന്നത്തെ കാലത്ത് സ്മാര്ട്ട് ഫോണ് ഉപയോഗിക്കാത്ത കുട്ടികള് ചുരുക്കമാണ്. കൊച്ചുകുട്ടികള് വരെ ഇത്തരം ഡിവൈസുകള് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ഓണ്ലൈന് ക്ലാസുകള് കൂടി ആരംഭിച്ചതോടെ കുട്ടികളുടെ കൈകളില് തന്നെയാണ് ഈ ഡിവൈസുകള്. ഇപ്പോള് ഈ സംഭവത്തില് പ്രിതകരണവുമായി രംഗത്ത് എത്തിയിരിക്കുകയാണ് ഡോ. ഷിംന അസീസ്.
ഷിംന അസീസിന്റെ കുറിപ്പ്;
വീട്ടില് അടഞ്ഞിരുന്ന് പോയ മക്കള് വലിയൊരാധിയാകുന്നു നമ്മളില് പലര്ക്കും. കൊറോണയെപ്പേടിച്ച് ടിവിക്കും വേറെ പല വിധ സ്ക്രീനിനും മക്കളെ ദത്ത് കൊടുത്തതും സഹിക്കാം. ഓണ്ലൈന് ക്ലാസെന്ന പേരില് സോഷ്യല് മീഡിയ അക്കൗണ്ടടക്കം വിരല്ത്തുമ്പിലുള്ള ഫോണ് മക്കള്ക്ക് സുലഭമായി. അവന്മാര്ക്കാണെങ്കില് സ്പ്ലിറ്റ് സ്ക്രീന്, വിപിഎന് തുടങ്ങി ഫോണിലെ സകലമാന തരികിടകളും അറിയുകേം ചെയ്യാം. ഒരു തരം തീക്കളി.
പലയിടത്തും ശരിക്കുള്ള അവസ്ഥ എന്താച്ചാല് മക്കളെ മുറീന്ന് പുറത്തിറക്കാന് പുകച്ച് പുറത്ത് ചാടിക്കേണ്ട സ്ഥിതി. നാടൊട്ടുക്ക് കളിക്കാന് വിടാന് പറ്റില്ല, സാധനം വാങ്ങാന് വിടണേല് പോലും മാസ്കൊക്കെ നന്നായി വെച്ച്, പത്ത് വയസ്സ് തികഞ്ഞ് പ്രായപൂര്ത്തിയായി എന്നുറപ്പ് വരുത്തണം... വെരി ഡിഫിക്കള്ട്ട് ! ഇതിനിടേല് വാലിന്മേല് പിടിച്ചിട്ട് വിട്ട തുമ്പീടെ സൈസ് 'ശൂ'...ന്ന് തെക്കോട്ട് വിളിച്ചാല് വടക്കുകിഴക്ക് ദിശയില് ഓടുന്ന ചെറുതുങ്ങള് കുറേയെണ്ണം വേറെയും...
ആദ്യം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്, നിങ്ങളൊരാളല്ല ഇതനുഭവിക്കുന്നത് എന്നതാണ്. എല്ലാ വീട്ടിലും ഇതൊക്കെത്തന്നെ സ്ഥിതി. എത്ര വിശ്വസ്തരായ മക്കള്സാണേലും സ്വന്തം ഡിവൈസില് നിന്ന് ഇടക്കെങ്കിലും കുട്ടികളുടെ ക്ലാസില് നുഴഞ്ഞ് കയറി അവരവിടെയൊക്കെ തന്നെയുണ്ടോന്ന് നോക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. എല്ലായെപ്പോഴും ഈ ക്ലാസ് നമ്മുടെ കാഴ്ചവട്ടത്താകുമെങ്കില് ഏറ്റവും നല്ലത്. ഹോംവര്ക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ടോ എന്നും പാരന്റ്സിന് മെസേജ് വല്ലതും ഉണ്ടോന്നും, മീറ്റിങ്ങ്, പരീക്ഷ തുടങ്ങിയ പരിപാടികള് എപ്പഴാണെന്നുമൊക്കെ നമ്മളറിയണം. പാരന്റിന് ജോലിത്തിരക്കെങ്കില് ഗ്രാന്റ് പാരന്റോ മുതിര്ന്ന സഹോദരങ്ങളോ ഒക്കെ ഈ കടമ നിര്വ്വഹിച്ചേ മതിയാകൂ.
ഇതിന്റെയെല്ലാം മീതെ, പ്രായപൂര്ത്തിയാവാത്ത മക്കളുടെ (ലിംഗഭേദമന്യേ) ഗാഡ്ജറ്റിന് താക്കോലായി പാസ്വേര്ഡും വിരലടയാളവുമൊക്കെ നമ്മുടേത് കൂടി ഉണ്ടാവണം.
കൊറോണ പോവുമ്പോ പോട്ടെ. മക്കളുടെ ഭാവി ആ വഴി പോകാന് പറ്റൂല. ഓണ്ലൈന് കേറിയാന് ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നും കാണാന് പറ്റാതെ മക്കള് മുങ്ങിപ്പോയേക്കുമെന്നത് നേര്. അത് തടയാനും ലോകം മുറിക്കുള്ളില് മാത്രമായി ചുരുങ്ങി ഇന്റര്നെറ്റ് കാട്ടില് കേറി അവര് വഴി മാറിപ്പോകാതെ, അന്നേരങ്ങള് കൈവശപ്പെടുത്തി അവര്ക്ക് നൂറ് നൂറ് കാര്യങ്ങളുള്ള രസമുള്ള ബാല്യം പകരാനും നമ്മള് വിചാരിച്ചാലുമാവും.
മതിലിനകത്തെ ലോകവും മനോഹരമായ പാഠശാലയാണ്. അടുക്കളയും പൂന്തോട്ടവും വീടുവൃത്തിയാക്കലും, ഇന്ഡോര് ഗെയിംസും ചിത്രം വരയും വായനയും... പിന്നെയും വേറെ ഏതാണ്ടൊക്കെയോ പരിപാടികളും... ഒരല്പം ശ്രമം നമ്മളില് നിന്നുണ്ടാവണമെന്ന് മാത്രം...
ഉണ്ണിക്കുട്ടന്മാരും കുഞ്ഞിക്കാന്താരികളും ഉണ്ടായിട്ട് ആദ്യായിട്ടല്ലേ നമുക്കവരെ ഇത്രേം നേരം ഒന്നിച്ച് അടുത്ത് കിട്ടുന്നത്? എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് ആലോചിച്ച് ആധി പിടിക്കല്ലേ... എന്തെല്ലാം ചെയ്യാമെന്നാലോചിക്കൂ... Options are േൃൗly unlimited.
അല്ലെങ്കിലും, ബാല്യം എത്ര ഭംഗിയുള്ളതാണ് !
