ഇന്ത്യൻ സിനിമയ്ക്ക് ശ്രദ്ധേയമായ നിരവധി ചിത്രങ്ങൾ സമ്മാനിച്ച സംവിധായകനാണ് രാം ഗോപാൽ വർമ. കഥപറച്ചിലിലെ നവീനതയും പരീക്ഷണസ്വഭാവവും കൊണ്ട് ബോളിവുഡില് ഒരുകാലത്ത് വലിയ ആരാധകവൃന്ദത്തെ സ്വന്തമാക്കിയ സംവിധായകനാണ് ആര്ജിവി. എന്നാല് ഇന്ത്യ കണ്ട ഏറ്റവും മികച്ച ക്രാഫ്റ്റ്മാനിൽ നിന്ന് ബി ഗ്രേഡ് ഡയറക്ടറായി ആര്ജിവി മാറിയത് പ്രേക്ഷകര്ക്കും വലിയൊരു അമ്പരപ്പാണുണ്ടാക്കിയത്. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു നാളുകളായി താരം സോഷ്യല് മീഡിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളില് പങ്കിടുന്ന പോസ്റ്റുകള് വലിയ വിവാദമായും ചര്ച്ചകളായും മാറാറുണ്ട്.
ഇപ്പോഴിതാ സെൻസർ ബോർഡിനെതിരെ രൂക്ഷവിമർശനമുന്നയിച്ച് സംവിധായകൻ രാം ഗോപാൽ വർമ. സെൻസർഷിപ്പ് ഇന്ത്യൻ സിനിമയെ കൊല്ലുകയാണെന്നും ഡിജിറ്റല് യുഗത്തില് സെൻസർ ബോർഡിന് യാതൊരു പ്രസക്തിയുമില്ലെന്നും, ഈ സംവിധാനം പൂർണ്ണമായും നിരോധിക്കണമെന്നും ആര്ജിവി ആവശ്യപ്പെട്ടു. തിയേറ്ററുകളില് നിന്ന് ഒരു രംഗം വെട്ടിമാറ്റിയാല് അത് കാണാനുള്ള പ്രേക്ഷകരുടെ ആകാംഷ വർദ്ധിക്കുകയേ ഉള്ളൂവെന്നും താരം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഒപ്പം പ്രേക്ഷകർക്ക് എന്തു കാണാം, എന്തു കാണരുത് എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്ന സർക്കാർ നിയോഗിച്ച കമ്മിറ്റി അംഗങ്ങളുടെ യോഗ്യതയെയും രാം ഗോപാല് വർമ ചോദ്യം ചെയ്തു. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണാധികാരിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ വോട്ട് രേഖപ്പെടുത്തുന്ന പൗരന്മാർക്ക്, അവർ എന്ത് കാണണം എന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ടെന്ന് വർമ വാദിച്ചു.
‘‘സെൻസർ ബോര്ഡ് നിരോധിക്കണം...
സിനിമകൾ സെൻസർ ചെയ്യുന്നത് യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രേക്ഷകരെ അപമാനിക്കുന്നതാണ്
സ്മാർട്ട്ഫോണുകളുടെയും ആഗോള സ്ട്രീമിംഗിന്റെയും അനന്തമായ വിവരങ്ങളിലേക്കുള്ള ആക്സസ്സിന്റെയും ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ, സർക്കാർ നിയമിച്ച ഒരു കമ്മിറ്റിക്ക് (അതിലെ അംഗങ്ങളുടെ യോഗ്യത എന്താണ്?) മുതിർന്നവരെ ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാക്കളുടെ വീക്ഷണകോണിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് നടിക്കുന്നത് ഏത് സത്യവും കാലഹരണപ്പെട്ടത് മാത്രമല്ല, അത് വിഡ്ഢിത്തവുമാണ്.
ഇതാണ് അടിസ്ഥാനപരമായ കാപട്യം... ഒരു മുതിർന്നയാൾക്ക് രാജ്യത്തിന്റെ നേതാവിന് വോട്ട് ചെയ്യാനും, കുടുംബങ്ങളെ വളർത്താനും, ബിസിനസുകൾ നടത്താനും പക്വതയുണ്ടെങ്കിൽ, എന്ത് കാണണമെന്ന് അവർക്ക് സ്വയം തീരുമാനിക്കാൻ കഴിയാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?
ഒരു വശത്ത്, ഒരു ബില്യണിലധികം ആളുകളുടെ ഭാവി രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ബാലറ്റിന്റെ സഹായത്തോടെ സർക്കാർ മുതിർന്നവരെ വിശ്വസിക്കുന്നു, അതേസമയം ഒരു സിനിമയിലെ ഒരു രംഗം അവരെ നശിപ്പിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നു.
അത് സമൂഹത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് അതിനെ ശിശുത്വവൽക്കരിക്കുക എന്നതാണ്... 18 വയസ്സുള്ള ഒരാൾക്ക് നേതാവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കാം, പക്ഷേ ഒരു ശകാര വാക്ക് കേൾക്കുന്നതോ ഒരു ഷോട്ട് കാണുന്നതോ അഴിമതിയാണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ ഒരു റാൻഡം കമ്മിറ്റി അംഗം ആവശ്യമാണ്. ഒരു ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാവിന്റെ വീക്ഷണകോണിൽ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഒരു സിനിമ നാടകീയമായ കഥപറച്ചിലാണെന്നും സമ്മതിക്കുകയോ വിയോജിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് കാഴ്ചക്കാരുടെ അവകാശമാണ്.
കട്ട് ചെയ്യാത്ത പതിപ്പ് മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ ടോറന്റുകൾ, ടെലിഗ്രാം, എല്ലാ അന്താരാഷ്ട്ര പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിലും എത്തുമെന്നതിനാൽ തിയേറ്റർ റിലീസിനായി ഒരു രംഗം മുറിക്കുന്നത് ചിരിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഒബ്സെഷൻ എന്ന സിനിമയിലെ തലയിടിക്കുന്ന രംഗമാണ് ഉദാഹരണം. 38 സെക്കൻഡോളം ദൈർഘ്യമുള്ള അക്രമാസക്തവും ലൈംഗികവുമായ രംഗങ്ങൾ സെൻസർ ബോർഡ് വെട്ടിമാറ്റിയെങ്കിലും, തിയേറ്ററിൽ കണ്ടതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ആളുകൾ ആ രംഗങ്ങൾ സോഷ്യൽ മീഡിയ വഴി കണ്ടു. തിയേറ്ററുകളിൽ സിനിമ കണ്ടതിനേക്കാൾ 10 മടങ്ങ് കൂടുതൽ ആളുകൾ ഇൻസ്റ്റാ റീലുകളിൽ കണ്ടിരിക്കണം.
സെൻസർഷിപ്പ് ഉള്ളടക്കത്തെ മറയ്ക്കുന്നില്ല.. AI ഉപകരണങ്ങളുടെയും അതിരുകളില്ലാത്ത ഇന്റർനെറ്റിന്റെയും കാലത്ത് ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ കൂടുതൽ ഡിമാൻഡ് സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ഗേറ്റ് കീപ്പിംഗ് ഒരു തമാശയാണ്. ഭാഷ, ഇന്ദ്രിയത, അക്രമം അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യയശാസ്ത്രം എന്നിവയിൽ ട്രിംകൾ നിർബന്ധിക്കുന്നത് സിനിമയെ സത്യസന്ധമല്ലാത്തതും കപടവുമായ ഒരു സ്ലോപ്പാക്കി മാറ്റുന്നു.
കുട്ടികൾ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവർക്കും ക്രൂരമായ വാർത്തകളും പരിധിയില്ലാത്ത ഓൺലൈൻ തീവ്രതകളും കാണാൻ കഴിയുമ്പോൾ, സിനിമാറ്റിക് നിമിഷങ്ങൾ മാത്രം എങ്ങനെയാണ് വിലക്കുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. സെൻസർഷിപ്പ് മൂല്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല, കാരണം സിനിമയുടെ ജോലി ഒരു പ്രശ്നത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരാളുടെ ധാരണയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുക എന്നതാണ്, അതാണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറ, ചർച്ച സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.
മുതിർന്നവർ സർക്കാർ നിയമിച്ച ചില കമ്മിറ്റികൾ മാതാപിതാക്കളാകേണ്ട കുട്ടികളാണെന്ന് സെൻസർ ഷിപ്പിൽ പ്രാഥമികമായി അനുമാനിക്കുന്നു (ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ എന്ത് കാണണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ അവരുടെ യോഗ്യത എന്താണെന്ന് ദൈവത്തിനറിയാം?) നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുകയല്ല, മറിച്ച് സിനിമയിൽ എന്താണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാക്കുക, തുടർന്ന് പ്രേക്ഷകർ സ്വയം കാണണോ വേണ്ടയോ എന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ അവരെ ബഹുമാനിക്കുക എന്നതാണ്.
എല്ലാ നിർമ്മാതാക്കളും സംവിധായകരും കലയെയോ പ്രേക്ഷകരെയോ മനസ്സിലാക്കാതെ, ഏകപക്ഷീയമായ വെട്ടിക്കുറയ്ക്കലുകൾ നൽകുമ്പോൾ, ചിന്താശേഷിയില്ലാത്ത, സൃഷ്ടിപരമല്ലാത്ത അജണ്ട അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു ബ്യൂറോക്രസിയുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കുന്നത് നിർത്തണമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. എല്ലാ നിർമ്മാതാക്കളും സംവിധായകരും ഓരോ തവണയും വെട്ടിക്കുറയ്ക്കലുകൾ സ്വീകരിക്കുമ്പോഴോ, ‘വിട്ടുവീഴ്ച ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോഴോ’, അല്ലെങ്കിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ സ്വയം സെൻസർ ചെയ്യുമ്പോഴോ, അവർ ഗേറ്റ് കീപ്പർമാർ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവരെ ധൈര്യപ്പെടുത്തുകയും മുഴുവൻ വ്യവസായത്തെയും ഒരു സോഫ്റ്റ് ടാർഗെറ്റാക്കി മുഴുവൻ ആവാസവ്യവസ്ഥയെയും ദുർബലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
കോടതികളിലും പൊതുചർച്ചകളിലും സെൻസർ ബോർഡിന്റെ ഇന്നത്തെ നിലനിൽപ്പിനെ തന്നെ വെല്ലുവിളിക്കാൻ സിനിമ മേഖല ഒന്നിച്ചുനിൽക്കേണ്ട സമയമാണിതെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ജനാധിപത്യം സ്വതന്ത്രമായ അഭിപ്രായപ്രകടനം ആവശ്യപ്പെടുന്നു, ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ലോകത്ത്, സിനിമയെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുകയും വികൃതമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അന്ധരും ബധിരരുമായിരിക്കുക മാത്രമല്ല... അത് നമ്മുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് ആത്മഹത്യാപരമാണ്....’’ എന്നാണ് രാം ഗോപാല് വര്മ്മ കുറിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഒപ്പം ഹാഷ് ടാഗില് ബാന് ദ സെന്സര് എന്നും ആര്ജിവി കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. പതിവു പോലെ രാം ഗോപാല് വര്മ്മയുടെ പോസ്റ്റിനു താഴെ നിരവധി പേര് വിമര്ശിച്ചും മറ്റു ചിലര് പിന്തുണച്ചും കമന്റുകള് കുറിക്കുന്നുണ്ട്.
ഇപ്പോഴിതാ സെൻസർ ബോർഡിനെതിരെ രൂക്ഷവിമർശനമുന്നയിച്ച് സംവിധായകൻ രാം ഗോപാൽ വർമ. സെൻസർഷിപ്പ് ഇന്ത്യൻ സിനിമയെ കൊല്ലുകയാണെന്നും ഡിജിറ്റല് യുഗത്തില് സെൻസർ ബോർഡിന് യാതൊരു പ്രസക്തിയുമില്ലെന്നും, ഈ സംവിധാനം പൂർണ്ണമായും നിരോധിക്കണമെന്നും ആര്ജിവി ആവശ്യപ്പെട്ടു. തിയേറ്ററുകളില് നിന്ന് ഒരു രംഗം വെട്ടിമാറ്റിയാല് അത് കാണാനുള്ള പ്രേക്ഷകരുടെ ആകാംഷ വർദ്ധിക്കുകയേ ഉള്ളൂവെന്നും താരം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ഒപ്പം പ്രേക്ഷകർക്ക് എന്തു കാണാം, എന്തു കാണരുത് എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്ന സർക്കാർ നിയോഗിച്ച കമ്മിറ്റി അംഗങ്ങളുടെ യോഗ്യതയെയും രാം ഗോപാല് വർമ ചോദ്യം ചെയ്തു. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണാധികാരിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ വോട്ട് രേഖപ്പെടുത്തുന്ന പൗരന്മാർക്ക്, അവർ എന്ത് കാണണം എന്ന് തീരുമാനിക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ടെന്ന് വർമ വാദിച്ചു.
‘‘സെൻസർ ബോര്ഡ് നിരോധിക്കണം...
സിനിമകൾ സെൻസർ ചെയ്യുന്നത് യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രേക്ഷകരെ അപമാനിക്കുന്നതാണ്
സ്മാർട്ട്ഫോണുകളുടെയും ആഗോള സ്ട്രീമിംഗിന്റെയും അനന്തമായ വിവരങ്ങളിലേക്കുള്ള ആക്സസ്സിന്റെയും ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ, സർക്കാർ നിയമിച്ച ഒരു കമ്മിറ്റിക്ക് (അതിലെ അംഗങ്ങളുടെ യോഗ്യത എന്താണ്?) മുതിർന്നവരെ ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാക്കളുടെ വീക്ഷണകോണിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് നടിക്കുന്നത് ഏത് സത്യവും കാലഹരണപ്പെട്ടത് മാത്രമല്ല, അത് വിഡ്ഢിത്തവുമാണ്.
ഇതാണ് അടിസ്ഥാനപരമായ കാപട്യം... ഒരു മുതിർന്നയാൾക്ക് രാജ്യത്തിന്റെ നേതാവിന് വോട്ട് ചെയ്യാനും, കുടുംബങ്ങളെ വളർത്താനും, ബിസിനസുകൾ നടത്താനും പക്വതയുണ്ടെങ്കിൽ, എന്ത് കാണണമെന്ന് അവർക്ക് സ്വയം തീരുമാനിക്കാൻ കഴിയാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?
ഒരു വശത്ത്, ഒരു ബില്യണിലധികം ആളുകളുടെ ഭാവി രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ബാലറ്റിന്റെ സഹായത്തോടെ സർക്കാർ മുതിർന്നവരെ വിശ്വസിക്കുന്നു, അതേസമയം ഒരു സിനിമയിലെ ഒരു രംഗം അവരെ നശിപ്പിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നു.
അത് സമൂഹത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് അതിനെ ശിശുത്വവൽക്കരിക്കുക എന്നതാണ്... 18 വയസ്സുള്ള ഒരാൾക്ക് നേതാവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കാം, പക്ഷേ ഒരു ശകാര വാക്ക് കേൾക്കുന്നതോ ഒരു ഷോട്ട് കാണുന്നതോ അഴിമതിയാണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ ഒരു റാൻഡം കമ്മിറ്റി അംഗം ആവശ്യമാണ്. ഒരു ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാവിന്റെ വീക്ഷണകോണിൽ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഒരു സിനിമ നാടകീയമായ കഥപറച്ചിലാണെന്നും സമ്മതിക്കുകയോ വിയോജിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് കാഴ്ചക്കാരുടെ അവകാശമാണ്.
കട്ട് ചെയ്യാത്ത പതിപ്പ് മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ ടോറന്റുകൾ, ടെലിഗ്രാം, എല്ലാ അന്താരാഷ്ട്ര പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിലും എത്തുമെന്നതിനാൽ തിയേറ്റർ റിലീസിനായി ഒരു രംഗം മുറിക്കുന്നത് ചിരിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഒബ്സെഷൻ എന്ന സിനിമയിലെ തലയിടിക്കുന്ന രംഗമാണ് ഉദാഹരണം. 38 സെക്കൻഡോളം ദൈർഘ്യമുള്ള അക്രമാസക്തവും ലൈംഗികവുമായ രംഗങ്ങൾ സെൻസർ ബോർഡ് വെട്ടിമാറ്റിയെങ്കിലും, തിയേറ്ററിൽ കണ്ടതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ആളുകൾ ആ രംഗങ്ങൾ സോഷ്യൽ മീഡിയ വഴി കണ്ടു. തിയേറ്ററുകളിൽ സിനിമ കണ്ടതിനേക്കാൾ 10 മടങ്ങ് കൂടുതൽ ആളുകൾ ഇൻസ്റ്റാ റീലുകളിൽ കണ്ടിരിക്കണം.
സെൻസർഷിപ്പ് ഉള്ളടക്കത്തെ മറയ്ക്കുന്നില്ല.. AI ഉപകരണങ്ങളുടെയും അതിരുകളില്ലാത്ത ഇന്റർനെറ്റിന്റെയും കാലത്ത് ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ കൂടുതൽ ഡിമാൻഡ് സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ഗേറ്റ് കീപ്പിംഗ് ഒരു തമാശയാണ്. ഭാഷ, ഇന്ദ്രിയത, അക്രമം അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യയശാസ്ത്രം എന്നിവയിൽ ട്രിംകൾ നിർബന്ധിക്കുന്നത് സിനിമയെ സത്യസന്ധമല്ലാത്തതും കപടവുമായ ഒരു സ്ലോപ്പാക്കി മാറ്റുന്നു.
കുട്ടികൾ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവർക്കും ക്രൂരമായ വാർത്തകളും പരിധിയില്ലാത്ത ഓൺലൈൻ തീവ്രതകളും കാണാൻ കഴിയുമ്പോൾ, സിനിമാറ്റിക് നിമിഷങ്ങൾ മാത്രം എങ്ങനെയാണ് വിലക്കുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. സെൻസർഷിപ്പ് മൂല്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല, കാരണം സിനിമയുടെ ജോലി ഒരു പ്രശ്നത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരാളുടെ ധാരണയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുക എന്നതാണ്, അതാണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറ, ചർച്ച സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.
മുതിർന്നവർ സർക്കാർ നിയമിച്ച ചില കമ്മിറ്റികൾ മാതാപിതാക്കളാകേണ്ട കുട്ടികളാണെന്ന് സെൻസർ ഷിപ്പിൽ പ്രാഥമികമായി അനുമാനിക്കുന്നു (ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ എന്ത് കാണണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ അവരുടെ യോഗ്യത എന്താണെന്ന് ദൈവത്തിനറിയാം?) നമുക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുകയല്ല, മറിച്ച് സിനിമയിൽ എന്താണ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാക്കുക, തുടർന്ന് പ്രേക്ഷകർ സ്വയം കാണണോ വേണ്ടയോ എന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ അവരെ ബഹുമാനിക്കുക എന്നതാണ്.
എല്ലാ നിർമ്മാതാക്കളും സംവിധായകരും കലയെയോ പ്രേക്ഷകരെയോ മനസ്സിലാക്കാതെ, ഏകപക്ഷീയമായ വെട്ടിക്കുറയ്ക്കലുകൾ നൽകുമ്പോൾ, ചിന്താശേഷിയില്ലാത്ത, സൃഷ്ടിപരമല്ലാത്ത അജണ്ട അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു ബ്യൂറോക്രസിയുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കുന്നത് നിർത്തണമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. എല്ലാ നിർമ്മാതാക്കളും സംവിധായകരും ഓരോ തവണയും വെട്ടിക്കുറയ്ക്കലുകൾ സ്വീകരിക്കുമ്പോഴോ, ‘വിട്ടുവീഴ്ച ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോഴോ’, അല്ലെങ്കിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ സ്വയം സെൻസർ ചെയ്യുമ്പോഴോ, അവർ ഗേറ്റ് കീപ്പർമാർ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവരെ ധൈര്യപ്പെടുത്തുകയും മുഴുവൻ വ്യവസായത്തെയും ഒരു സോഫ്റ്റ് ടാർഗെറ്റാക്കി മുഴുവൻ ആവാസവ്യവസ്ഥയെയും ദുർബലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
കോടതികളിലും പൊതുചർച്ചകളിലും സെൻസർ ബോർഡിന്റെ ഇന്നത്തെ നിലനിൽപ്പിനെ തന്നെ വെല്ലുവിളിക്കാൻ സിനിമ മേഖല ഒന്നിച്ചുനിൽക്കേണ്ട സമയമാണിതെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ജനാധിപത്യം സ്വതന്ത്രമായ അഭിപ്രായപ്രകടനം ആവശ്യപ്പെടുന്നു, ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ലോകത്ത്, സിനിമയെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുകയും വികൃതമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അന്ധരും ബധിരരുമായിരിക്കുക മാത്രമല്ല... അത് നമ്മുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് ആത്മഹത്യാപരമാണ്....’’ എന്നാണ് രാം ഗോപാല് വര്മ്മ കുറിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഒപ്പം ഹാഷ് ടാഗില് ബാന് ദ സെന്സര് എന്നും ആര്ജിവി കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. പതിവു പോലെ രാം ഗോപാല് വര്മ്മയുടെ പോസ്റ്റിനു താഴെ നിരവധി പേര് വിമര്ശിച്ചും മറ്റു ചിലര് പിന്തുണച്ചും കമന്റുകള് കുറിക്കുന്നുണ്ട്.
Comments