'നാം എവിടെ നിന്നാണ് വന്നത്?''
ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം തേടിയാണ് മനുഷ്യന് ആദ്യം ആകാശത്തേക്ക് നോക്കിയത്. പിന്നീട് ദൂരദര്ശിനികള് നിര്മ്മിച്ചു. പിന്നെ റോക്കറ്റുകള്. ഒടുവില്, ഭൂമിയില്നിന്ന് കോടിക്കണക്കിന് കിലോമീറ്റര് അകലേക്ക് സ്വന്തം കണ്ണും ചെവിയും അയയ്ക്കാന് മനുഷ്യന് കഴിഞ്ഞു. ആ മഹായാത്രയുടെ ഏറ്റവും വിസ്മയകരമായ അധ്യായങ്ങളിലൊന്നാണ് വോയേജര് 1.
1977 സെപ്റ്റംബര് അഞ്ചിന് അമേരിക്കയിലെ കേപ് കനാവറലില് നിന്ന് നാസയുടെ വോയേജര് 1 ബഹിരാകാശ പേടകം പുറപ്പെട്ടു. വ്യാഴത്തെയും ശനിയെയും അടുത്തുനിന്ന് പഠിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അതിന്റെ ആദ്യ ദൗത്യം. അഞ്ച് വര്ഷം മാത്രം പ്രവര്ത്തിക്കുമെന്നായിരുന്നു രൂപകല്പന. എന്നാല് മനുഷ്യന്റെ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെയും ശാസ്ത്രീയ കൗതുകത്തിന്റെയും അതിരുകള്ക്കപ്പുറത്തേക്ക് ആ പേടകം ഇന്നും സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 2026-ല്, വിക്ഷേപിച്ച് ഏകദേശം 49 വര്ഷം പിന്നിടുമ്പോഴും വോയേജര് 1 മനുഷ്യരാശിയുമായി ബന്ധം പുലര്ത്തുന്നുണ്ട്.
176 വര്ഷത്തിലൊരിക്കല്
വോയേജര് പദ്ധതിയുടെ പിന്നില് ഒരു അസാധാരണമായ ആകാശഗണിതമുണ്ടായിരുന്നു. 1970-കളുടെ അവസാനത്തില് വ്യാഴം, ശനി, യുറാനസ്, നെപ്റ്റ്യൂണ് എന്നീ ബാഹ്യഗ്രഹങ്ങള് തമ്മിലുള്ള അപൂര്വമായ വിന്യാസം ബഹിരാകാശ പേടകങ്ങള്ക്ക് ഒരു ഗ്രഹത്തിന്റെ ഗുരുത്വാകര്ഷണം ഉപയോഗിച്ച് അടുത്ത ഗ്രഹത്തിലേക്ക് കുതിക്കാനുള്ള അവസരം നല്കി. ഏകദേശം 176 വര്ഷത്തിലൊരിക്കല് മാത്രം ലഭിക്കുന്ന ഈ വിന്യാസം പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു വോയേജര് പദ്ധതിയുടെ ലക്ഷ്യം.
രണ്ട് പേടകങ്ങളാണ് പദ്ധതിയില് ഉണ്ടായിരുന്നത്. വോയേജര് 2 1977 ഓഗസ്റ്റ് 20-ന് ആദ്യം വിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടു. വോയേജര് 1 രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കുശേഷം പുറപ്പെട്ടു. പേരില് ഒന്നാമനായത് രണ്ടാമതായി പുറപ്പെട്ടതിന്റെ കാരണം അതിന്റെ വേഗമേറിയ പാതയായിരുന്നു. വ്യാഴത്തിലെത്തിയത് വോയേജര് 1 ആയിരുന്നു ആദ്യം.
ഭൂമിയെ പിന്നിലാക്കി
വിക്ഷേപണത്തിന് രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കുള്ളില് തന്നെ വോയേജര് 1 ഒരു ചരിത്രചിത്രം അയച്ചു. ഏകദേശം 12 ലക്ഷം കിലോമീറ്റര് അകലത്തില്നിന്ന് ഭൂമിയെയും ചന്ദ്രനെയും ഒരേ ഫ്രെയിമില് പകര്ത്തിയ ആദ്യ ബഹിരാകാശചിത്രമായിരുന്നു അത്. മനുഷ്യന്റെ ജന്മഗ്രഹം ആദ്യമായി പുറത്തുനിന്ന് സ്വന്തം കൂട്ടുകാരനായ ചന്ദ്രനോടൊപ്പം ഒരു ചിത്രത്തില് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
1979 മാര്ച്ച് 5-ന് വോയേജര് 1 വ്യാഴത്തിനടുത്തുകൂടി കടന്നു. വ്യാഴത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷവും കാന്തികമണ്ഡലവും ഉപഗ്രഹങ്ങളും വളയങ്ങളും പഠിച്ചു. വ്യാഴത്തിന് നേര്ത്ത ഒരു വളയമുണ്ടെന്ന കണ്ടെത്തലും തീബെ, മെറ്റിസ് എന്നീ രണ്ട് ഉപഗ്രഹങ്ങളുടെ കണ്ടെത്തലും വോയേജര് 1-ന്റെ പ്രധാന നേട്ടങ്ങളിലുണ്ട്. ഏകദേശം 19,000 ചിത്രങ്ങള് വ്യാഴത്തെയും അതിന്റെ ഉപഗ്രഹങ്ങളെയും കുറിച്ച് പേടകം ഭൂമിയിലേക്ക് അയച്ചു. അതിനുശേഷം വ്യാഴത്തിന്റെ ഗുരുത്വാകര്ഷണം വോയേജറിന്റെ പാത മാറ്റി. അടുത്ത ലക്ഷ്യം ശനി.
1980 നവംബര് 12-ന് ശനിക്കടുത്തെത്തിയ വോയേജര് 1 ശനിയുടെ വളയങ്ങളെയും ഉപഗ്രഹങ്ങളെയും വിശദമായി പഠിച്ചു. എന്നാല് ശനിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉപഗ്രഹമായ ടൈറ്റനെ അടുത്തുകടക്കാനുള്ള പാതയാണ് പിന്നീട് വോയേജര് 1-ന്റെ ഭാവി നിര്ണയിച്ചത്. ടൈറ്റനെ ലക്ഷ്യമിട്ട പാത പേടകത്തെ ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഭ്രമണപഥമുള്ള സമതലത്തില്നിന്ന് വടക്കോട്ടേക്ക് തിരിച്ചു. അതോടെ വോയേജര് 1 മറ്റൊരു വഴിയിലേക്ക് നീങ്ങിഅന്തര്നക്ഷത്ര ബഹിരാകാശത്തിലേക്ക്.
ഇളംനീല പൊട്ട്
വോയേജര് 1-ന്റെ യാത്രയിലെ ഏറ്റവും വികാരനിര്ഭരമായ നിമിഷങ്ങളിലൊന്ന് ശനി കടന്നശേഷമാണ്.
1990 ഫെബ്രുവരി 14-ന് നാസയുടെ നിര്ദേശപ്രകാരം വോയേജര് 1 തന്റെ ക്യാമറകള് അവസാനമായി തിരിച്ച് ഭൂമിയിലേക്കു നോക്കി. ഏകദേശം 60 ചിത്രങ്ങള് ചേര്ത്തെടുത്ത ആ ദൃശ്യത്തില് സൗരയൂഥത്തിലെ നിരവധി ഗ്രഹങ്ങള് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതില് ഭൂമി ഒരു ചെറു പ്രകാശബിന്ദു മാത്രംഒരു, ഇളംനീല പൊട്ട്.
ബഹിരാകാശത്തിന്റെ അനന്തമായ ഇരുട്ടില് ഒരു ചെറിയ പിക്സലായി തോന്നുന്ന ഭൂമി മനുഷ്യന്റെ മഹത്വത്തെയും നിസ്സാരതയെയും ഒരേസമയം ഓര്മിപ്പിക്കുന്ന ചിത്രമായി മാറി. അതിനുശേഷം വോയേജര് 1-ന്റെ ക്യാമറകള് വീണ്ടും പ്രവര്ത്തിപ്പിച്ചില്ല.
ഭൂമിയുടെ ശബ്ദം വഹിക്കുന്ന പേടകം
വോയേജര് 1 ഒരു ശാസ്ത്രീയ ഉപകരണം മാത്രമല്ല. അത് മനുഷ്യരാശിയുടെ ഒരു കോസ്മിക് സന്ദേശവാഹകനുമാണ്.
പേടകത്തില് ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ഗോള്ഡന് റെക്കോഡ് എന്ന 12 ഇഞ്ച് സ്വര്ണം പൂശിയ ചെമ്പ് ഡിസ്കില് ഭൂമിയുടെ ചിത്രങ്ങളും ശബ്ദങ്ങളും വിവിധ ഭാഷകളിലുള്ള ആശംസകളും സംഗീതവും പ്രകൃതിശബ്ദങ്ങളും ഉള്പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യസംസ്കാരത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ പരിചയപ്പെടുത്തല് മറ്റൊരു ബുദ്ധിജീവി ജീവരൂപം ഒരിക്കല് കണ്ടെത്തിയേക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലാണ് അത് അയച്ചത്.
അത് യഥാര്ത്ഥത്തില് ആരെങ്കിലും കണ്ടെത്തുമോ? അതിന് ഉത്തരം പറയാന് മനുഷ്യന് കഴിയില്ല. എന്നാല് ഈ റെക്കോര്ഡ് മനുഷ്യന്റെ ശാസ്ത്രീയ സങ്കല്പ്പശക്തിയുടെ അതിരുകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നാം ആരാണെന്നും എവിടെ നിന്നാണ് വന്നതെന്നും പ്രപഞ്ചത്തോട് പറയാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ ആദ്യ ശ്രമങ്ങളിലൊന്നാണത്.
സൂര്യന്റെ അതിര്ത്തിക്കപ്പുറം
2004 ഡിസംബറില് വോയേജര് 1 ടെര്മിനേഷന് ഷോക്ക് കടന്നു. 2012 ഓഗസ്റ്റ് 25-ന് അത് ഹെലിയോപോസ് കടന്ന് അന്തര്നക്ഷത്ര ബഹിരാകാശത്തിലെത്തി. സൗരക്കാറ്റിന്റെയും സൂര്യന്റെ കാന്തികപ്രഭാവത്തിന്റെയും ആധിപത്യം അവസാനിച്ച് അന്തര്നക്ഷത്ര മാധ്യമത്തിന്റെ സ്വാധീനം കൂടുതല് പ്രകടമാകുന്ന മേഖലയാണിത്.
ഇവിടെ ഒരു ശാസ്ത്രീയ സൂക്ഷ്മത പ്രധാനമാണ്. സാധാരണ പറയുന്നതുപോലെ വോയേജര് 1 ''സൗരയൂഥം വിട്ടു'' എന്നു പറയുന്നത് പൂര്ണമായി കൃത്യമല്ല. നാസയുടെ ശാസ്ത്രീയ വിശദീകരണത്തില് അത് അന്തര്നക്ഷത്ര ബഹിരാകാശത്തിലാണ്. കൂടുതല് കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്മനുഷ്യനിര്മിതമായ ആദ്യ പേടകമായി വോയേജര് 1 സൗരന്റെ ഹീലിയോസ്ഫിയറിനു പുറത്തുള്ള അന്തര്നക്ഷത്ര ബഹിരാകാശത്തിലെത്തി.
അഞ്ചുവര്ഷത്തെ ദൗത്യം,
അരനൂറ്റാണ്ടിന്റെ യാത്ര
വോയേജര് 1-ന്റെ യഥാര്ത്ഥ ദൗത്യം അഞ്ചുവര്ഷത്തേക്കാണ് രൂപകല്പന ചെയ്തത്. എന്നാല് അത് പതിറ്റാണ്ടുകള് പിന്നിട്ടു. ഇത്രയും ദീര്ഘകാലം പ്രവര്ത്തിക്കാനുള്ള പ്രധാന കാരണം അതിന്റെ വൈദ്യുതിവിതരണ സംവിധാനവും ശാസ്ത്രജ്ഞരും എന്ജിനീയര്മാരും വര്ഷങ്ങളായി നടത്തിയ സൂക്ഷ്മമായ ഊര്ജസംരക്ഷണവുമാണ്.
റേഡിയോഐസോടോപ്പ് തെര്മോഇലക്ട്രിക് ജനറേറ്ററുകളാണ് പേടകത്തിന് വൈദ്യുതി നല്കുന്നത്. കാലക്രമേണ വൈദ്യുതോല്പാദനം കുറഞ്ഞുവരുന്നതിനാല് ഓരോ ഉപകരണവും ആവശ്യാനുസരണം ഓഫാക്കുകയാണ് നാസ. 2026 ഏപ്രിലില് മറ്റൊരു ശാസ്ത്രീയ ഉപകരണം കൂടി വൈദ്യുതി ലാഭിക്കാനായി നിര്ത്തിവച്ചു. ഇപ്പോഴും രണ്ട് ശാസ്ത്രീയ ഉപകരണങ്ങള് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നുണ്ട്മാഗ്നറ്റോമീറ്ററും പ്ലാസ്മ വേവ് ഉപകരണവും.
ഇവിടെ ഒരു അസാധാരണമായ മനുഷ്യവിജയം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. 1977-ല് ഭൂമിയില്നിന്ന് പുറപ്പെട്ട ഒരു യന്ത്രത്തിന്റെ പ്രവര്ത്തനം നിലനിര്ത്തുന്നത് ഇന്ന് അതിന്റെ യഥാര്ത്ഥ സ്രഷ്ടാക്കളില് പലരുടെയും ജീവിതകാലത്തേക്കും അപ്പുറത്തേക്ക് നീണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു.
Comments