അയോധ്യയിലെ ശ്രീരാമക്ഷേത്രത്തില് ഭക്തര് സമര്പ്പിച്ച കാണിക്കകളുടെ ദുരുപയോഗം നടന്നെന്ന ഗുരുതരമായ ആരോപണവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ക്ഷേത്ര ട്രസ്റ്റിലെ ജീവനക്കാര് അറസ്റ്റിലായ സംഭവവും രാജ്യത്തെ നടുക്കുന്നതാണ്. ഇത് വിശ്വാസത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയെയും മതസ്ഥാപനങ്ങളുടെ ധാര്മിക വിശ്വാസ്യതയെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന സംഭവവികാസമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ ആരോപണങ്ങള് സമഗ്രവും നിഷ്പക്ഷവും സുതാര്യവുമായ അന്വേഷണത്തിന് വിധേയമാക്കപ്പെടേണ്ടത് നിയമപരമായ ബാധ്യത മാത്രമല്ല, പൊതുസമൂഹത്തോടുള്ള ധാര്മിക ഉത്തരവാദിത്തം കൂടിയാണ്.
വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരില് ജനങ്ങള് നല്കുന്ന ഓരോ രൂപയും ദൈവസമര്പ്പണമാണ്. അതില് കൈയിടുന്നത് നിയമലംഘനം മാത്രമല്ല, സമൂഹത്തിന്റെ ആത്മീയബോധത്തോടുള്ള വഞ്ചന കൂടിയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ സംഭവം രാജ്യത്തുടനീളം വലിയ ഞെട്ടലുണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്. പ്രത്യേക അന്വേഷണസംഘത്തിന്റെ അന്വേഷണത്തെത്തുടര്ന്ന് എട്ടു പേര് അറസ്റ്റിലാകുകയും ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപ പിടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നത് ആരോപണങ്ങളുടെ ഗൗരവം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അന്വേഷണം ഇപ്പോഴും പ്രാരംഭഘട്ടത്തിലാണെങ്കിലും പുറത്തുവരുന്ന വിവരങ്ങള് അതീവ ആശങ്കാജനകമാണ്. വിശ്വഹിന്ദു പരിഷത്ത് നേതാവും ശ്രീരാമജന്മഭൂമി തീര്ഥക്ഷേത്ര ട്രസ്റ്റ് ജനറല് സെക്രട്ടറിയുമായ ചമ്പത് റായ്, ട്രസ്റ്റി അനില് മിശ്ര, ക്ഷേത്ര നിര്മാണ ചുമതലയുള്ള ഗോപാല് റാവു എന്നിവരുടെ പങ്കും അന്വേഷണപരിധിയില് ഉള്പ്പെടുത്തണമെന്ന ആവശ്യം ഉയര്ന്നുകഴിഞ്ഞ സാഹചര്യത്തില്, ആരെയും നിയമത്തിന് അതീതരായി കാണില്ലെന്ന സന്ദേശമാണ് ഈ കേസില് അന്വേഷണ ഏജന്സികള് നല്കേണ്ടത്.
ഈ കേസിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വശം, താഴെത്തട്ടിലുള്ള ജീവനക്കാരെ മാത്രം പ്രതികളാക്കി അന്വേഷണം അവസാനിപ്പിക്കാനാകില്ല എന്നതാണ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഭണ്ഡാരങ്ങള്, പണം എണ്ണല്, വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്തുക്കളുടെ സൂക്ഷിപ്പ്, അക്കൗണ്ടിങ്, ഓഡിറ്റ്, മേല്നോട്ടം എന്നിവയെല്ലാം കൃത്യമായ ഭരണസംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അത്തരമൊരു സംവിധാനത്തില് കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ ക്രമക്കേടുകള് നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കില് അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏതാനും ജീവനക്കാരില് മാത്രം ഒതുങ്ങുകയില്ല. ഭരണപരമായ വീഴ്ചകള്, മേല്നോട്ടത്തിലെ പോരായ്മകള്, സ്ഥാപനത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം എന്നിവയും സമഗ്രമായി പരിശോധിക്കപ്പെടണം.
ഇവിടെയാണ് അന്വേഷണത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത നിര്ണായകമാകുന്നത്. രാഷ്ട്രീയബന്ധങ്ങളോ സംഘടനാപരമായ സ്വാധീനമോ സാമൂഹികപ്രതാപമോ അന്വേഷണത്തെ ബാധിക്കരുത്. ശ്രീരാമജന്മഭൂമി തീര്ഥക്ഷേത്ര ട്രസ്റ്റിലെ ഉന്നത ഭാരവാഹികളുടെ പങ്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആരോപണങ്ങള് ശരിയോ തെറ്റോ എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് കോടതിയും അന്വേഷണ ഏജന്സികളുമാണ്. എന്നാല്, സംശയത്തിന്റെ നിഴലിലുള്ള ആരെയും അന്വേഷണപരിധിക്കു പുറത്തുനിര്ത്തുന്നത് നീതിയുടെ അടിസ്ഥാനതത്വങ്ങള്ക്കു വിരുദ്ധമാണ്.
അയോധ്യ ക്ഷേത്രനിര്മാണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മുമ്പും ഭൂമിയിടപാടുകളെക്കുറിച്ചും സംഭാവനകളുടെ രേഖപ്പെടുത്തലിനെക്കുറിച്ചും ചോദ്യങ്ങള് ഉയര്ന്നിരുന്നു. അവയെല്ലാം അന്നുതന്നെ സമഗ്രമായും സുതാര്യമായും പരിശോധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കില് ഇന്ന് ഇത്ര ഗുരുതരമായ സാഹചര്യത്തിലേക്ക് കാര്യങ്ങള് എത്തുമായിരുന്നോ എന്ന ചോദ്യം ഉയരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്.
രാഷ്ട്രീയമായും ഈ സംഭവം ഗൗരവമുള്ളതാണ്. രാമക്ഷേത്രം ദശാബ്ദങ്ങളായി ദേശീയരാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ പ്രതീകങ്ങളിലൊന്നാണ്. അതിന്റെ നിര്മാണവും പ്രതിഷ്ഠയും രാഷ്ട്രീയവിമര്ശനങ്ങളുടെയും തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചാരണങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രവിഷയവുമായിരുന്നു. അത്തരമൊരു പദ്ധതിയുടെ നടത്തിപ്പില് സാമ്പത്തിക ക്രമക്കേടുകളുടെ നിഴല് വീഴുന്നത് ഭരണകൂടത്തിനും അതിനെ പിന്തുണച്ച സംഘടനകള്ക്കും ധാര്മികമായ ഉത്തരവാദിത്വത്തില്നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനാകാത്ത സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഭക്തരുടെ വിശ്വാസം രാഷ്ട്രീയലാഭത്തിനോ വ്യക്തിഗത സമ്പാദ്യത്തിനോ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന സംശയം പോലും ജനാധിപത്യത്തിന് അപകടകരമാണ്.
അതേസമയം, അന്വേഷണവും പൊതുചര്ച്ചയും ക്ഷേത്രത്തെയോ ശ്രീരാമവിശ്വാസത്തെയോ ലക്ഷ്യമിട്ടാകരുത്. വിശ്വാസവും സ്ഥാപനനിര്വഹണവും രണ്ടാണ്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയെ സംരക്ഷിക്കണമെങ്കില് അതിന്റെ ഭരണസംവിധാനം സംശയാതീതമാകണം. കുറ്റം ചെയ്തവരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതല്ല, അവരെ നിയമത്തിന് മുന്നില് കൊണ്ടുവരുന്നതാണ് വിശ്വാസത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന യഥാര്ഥ മാര്ഗം.
അതിനാല് ഈ കേസില് ആവശ്യമുള്ളത് പരിമിതമായ ക്രിമിനല് അന്വേഷണം മാത്രമല്ല. സംഭാവനകളുടെ വരവും ചെലവും സംബന്ധിച്ച സമഗ്രമായ ഫോറന്സിക് ഓഡിറ്റ്, സ്വതന്ത്ര സാമ്പത്തിക പരിശോധന, ക്ഷേത്രഭരണസംവിധാനത്തിന്റെ പുനഃപരിശോധന, ഭാവിയില് ഇത്തരത്തിലുള്ള തട്ടിപ്പുകള് ആവര്ത്തിക്കാതിരിക്കാന് കര്ശനമായ സുതാര്യതാ സംവിധാനങ്ങള് എന്നിവയും അനിവാര്യമാണ്. രാജ്യത്തെ എല്ലാ പ്രധാന മതസ്ഥാപനങ്ങള്ക്കും ഇത് ഒരു മുന്നറിയിപ്പായിരിക്കണം.
നിയമം എല്ലാവര്ക്കും ഒരുപോലെയാണെന്ന വിശ്വാസം ഈ കേസില് തെളിയിക്കപ്പെടണം. ഭക്തന്റെ കൈയില്നിന്ന് ദൈവത്തിന്റെ പേരില് സ്വീകരിച്ച കാണിക്കയില് കൈയിട്ടവര് ആരായാലും, എത്ര ഉയര്ന്ന സ്ഥാനത്തുള്ളവരായാലും അവര് നിയമത്തിന്റെ മുമ്പില് ഉത്തരവാദികളാകണം. ശ്രീരാമന്റെ പേരില് പണിത ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹത്വം സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് സത്യസന്ധതകൊണ്ടാണ്. കാണിക്കപ്പെട്ടിയില് കൈയിട്ടവര് രക്ഷപ്പെടുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുകയാണെങ്കില് അത് ഇന്ത്യയുടെ പൊതുധാര്മികതയുടെ പരാജയമായിരിക്കും.
