തമിഴ്നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയം വീണ്ടും പ്രതികാരത്തിന്റെ പഴയ പാതയിലേക്കാണ് തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നത്. പ്രതിപക്ഷനേതാവും ഡി.എം.കെ. യുവജനവിഭാഗം നേതാവുമായ ഉദയനിധി സ്റ്റാലിനെ സ്ത്രീകളെ അപമാനിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള പരാമര്ശത്തിന്റെ പേരില് അറസ്റ്റ് ചെയ്ത സംഭവം നിയമപരമായ ഒരു നടപടിയെന്നതിലുപരി സംസ്ഥാനത്തെ രാഷ്ട്രീയസംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗൗരവമേറിയ ചോദ്യങ്ങളാണ് ഉയര്ത്തുന്നത്. സ്ത്രീകളെ അവഹേളിക്കുന്ന പ്രസ്താവനകള് ഏത് രാഷ്ട്രീയനേതാവിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നായാലും ശക്തമായി അപലപിക്കപ്പെടുകയും നിയമം അതിന്റെ വഴിക്കു പോകുകയും വേണം. എന്നാല്, നിയമനടപടി രാഷ്ട്രീയപ്രതികാരത്തിന്റെ പ്രതീകമായി മാറുമ്പോള് ജനാധിപത്യത്തിന് അതു നല്ല സൂചനയല്ല.
തമിഴ്നാടിന്റെ രാഷ്ട്രീയചരിത്രം പ്രതികാരനടപടികളുടെ നീണ്ട പട്ടികയാണ്. അധികാരം മാറുമ്പോഴെല്ലാം രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികള്ക്കെതിരായ കേസുകളും അറസ്റ്റുകളും അപമാനിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളും ആവര്ത്തിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 2001ല് അര്ധരാത്രിയില് മുന് മുഖ്യമന്ത്രി എം. കരുണാനിധിയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത സംഭവം ഇന്ത്യന് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കറുത്ത അധ്യായങ്ങളിലൊന്നായാണ് ഇന്നും ഓര്മിക്കപ്പെടുന്നത്. അധികാരത്തിന്റെ കരുത്ത് എതിരാളിയെ അപമാനിക്കാനായി ഉപയോഗിച്ചെന്ന വിമര്ശനം അന്ന് രാജ്യവ്യാപകമായി ഉയര്ന്നു. അതിനു മുമ്പും ശേഷവും ജയലളിതയ്ക്കെതിരായ നിയമനടപടികളും അറസ്റ്റുകളും രാഷ്ട്രീയവൈരത്തിന്റെ കണ്ണാടിയിലൂടെയാണ് വിലയിരുത്തപ്പെട്ടത്. കോടതികള് പിന്നീട് പല കേസുകളിലും നിര്ണായകമായ നിരീക്ഷണങ്ങള് നടത്തിയെങ്കിലും, രാഷ്ട്രീയസംസ്കാരത്തിന് സംഭവിച്ച ക്ഷതം നികത്താന് അതിനായില്ല.
ഇപ്പോള് ഉദയനിധി സ്റ്റാലിന്റെ അറസ്റ്റിനോടനുബന്ധിച്ചും സമാനമായ ചര്ച്ചകളാണ് ഉയരുന്നത്. പ്രസംഗത്തിലെ ഒരു ഭാഗം സ്ത്രീകളെ അപമാനിക്കുന്നതാണെന്ന് ആരോപിച്ച് കേസ് രജിസ്റ്റര് ചെയ്യുകയും അറസ്റ്റ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. നിയമം അതിന്റെ കടമ നിര്വഹിക്കട്ടെ. എന്നാല്, അറസ്റ്റ് തന്നെ രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശമാകുന്ന സാഹചര്യം ഒഴിവാക്കേണ്ടത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. നിയമത്തിന്റെ നിഷ്പക്ഷതയാണ് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത.
അതേസമയം, ഈ സംഭവത്തെ രാഷ്ട്രീയപ്രതികാരമെന്ന വാദം മാത്രം മുന്നോട്ടുവച്ച് തള്ളിക്കളയാനും കഴിയില്ല. പൊതുജീവിതത്തിലുള്ള നേതാക്കളുടെ വാക്കുകള്ക്ക് സാധാരണ പൗരന്മാരുടേതിനേക്കാള് വലിയ സാമൂഹിക പ്രത്യാഘാതമുണ്ട്. സ്ത്രീകളെ അപമാനിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള പരാമര്ശങ്ങള്, ദ്വയാര്ഥ പ്രയോഗങ്ങള്, അല്ലെങ്കില് അത്തരം വ്യാഖ്യാനങ്ങള്ക്ക് വഴിവയ്ക്കുന്ന ഭാഷാപ്രയോഗങ്ങള് ഒന്നും ഒരു ജനപ്രതിനിധിയുടെ നാവില്നിന്ന് ഉണ്ടാകാന് പാടില്ല. ഉദയനിധി സ്റ്റാലിനെതിരേ മുന്പും സമാന സ്വഭാവമുള്ള പരാമര്ശങ്ങള് നടത്തിയെന്ന വിമര്ശനങ്ങള് ഉയര്ന്നിട്ടുണ്ട്. അവയെല്ലാം ശരിയാണോ എന്നത് വേറെ വിഷയമാണെങ്കിലും, ആവര്ത്തിച്ച് ഇത്തരം വിവാദങ്ങളില് പേര് ഉയരുന്നതുതന്നെ ഒരു രാഷ്ട്രീയനേതാവിന് ആത്മപരിശോധനയ്ക്കുള്ള അവസരമാണ്.
ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തില് എതിരാളിയെ വിമര്ശിക്കുന്നതും വ്യക്തിപരമായി അധിക്ഷേപിക്കുന്നതും തമ്മിലുള്ള അതിര്ത്തി മങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളുടെ അതിവേഗ പ്രചാരണകാലത്ത് ഒരു വാക്കിനു പോലും സമൂഹത്തെ വിഭജിക്കാനുള്ള ശക്തിയുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ രാഷ്ട്രീയനേതാക്കള് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഷ കൂടുതല് ഉത്തരവാദിത്വമുള്ളതാകണം. പ്രത്യേകിച്ച് സ്ത്രീകളുടെ അന്തസ്സിനെയും മാനത്തെയും സ്പര്ശിക്കുന്ന വിഷയങ്ങളില് ഒരു തരത്തിലുള്ള വിട്ടുവീഴ്ചയും അംഗീകരിക്കാനാവില്ല.
ജനാധിപത്യത്തില് പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ ശബ്ദം അടിച്ചമര്ത്താന് നിയമം ഉപയോഗിക്കരുത്;അതുപോലെ അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പേരില് സ്ത്രീകളെ അപമാനിക്കാനുള്ള അവകാശവും ആര്ക്കുമില്ല. ഈ രണ്ട് അടിസ്ഥാനതത്വങ്ങളും ഒരുപോലെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. നിയമത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം നീതിയായിരിക്കണം, രാഷ്ട്രീയപ്രതികാരം അല്ല. രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം ജനസേവനമായിരിക്കണം, വ്യക്തിപരമായ അപമാനമല്ല.
തമിഴ്നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയം പലപ്പോഴും രാജ്യത്തിന് മാതൃകയായിട്ടുമുണ്ട്;ചിലപ്പോള് മുന്നറിയിപ്പായിട്ടുമുണ്ട്. ഭാഷയും സാമൂഹികനീതിയും ക്ഷേമരാഷ്ട്രീയവും ദേശീയചര്ച്ചകളിലേക്ക് ഉയര്ത്തിക്കൊണ്ടുവന്ന സംസ്ഥാനമാണ് തമിഴ്നാട്. അതേ തമിഴ്നാട് പ്രതികാരരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും വ്യക്തിവൈരത്തിന്റെയും അരങ്ങാകുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന് അഭിമാനകരമല്ല. രാഷ്ട്രീയ സംവാദത്തിന്റെ നിലവാരം താഴ്ന്നാല് അതിന്റെ വില ഒടുവില് നല്കേണ്ടിവരുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിനാണ്. തമിഴ്നാട്ടിലെ ഈ പുതിയ വിവാദം എല്ലാ രാഷ്ട്രീയകക്ഷികള്ക്കും ഒരേ സന്ദേശമാണ് നല്കുന്നത്: അധികാരം മാറിമാറി വരാം;പക്ഷേ രാഷ്ട്രീയസംസ്കാരം ഒരിക്കല് അധഃപതിച്ചാല് അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം തലമുറകള് അനുഭവിക്കേണ്ടിവരും.
Comments